เป็นผีว่าน่าเศร้าแล้วแต่ผีไม่มีผัวนี่สิน่าเศร้ายิ่งกว่า

เมื่อไหร่จะรู้ว่าเธอรัก...เมื่อไหร่จะรู้ว่าเขารัก

NC20+ เมื่อการแต่งงานกับเขาเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เธอรอดพ้นจากชายหื่น แต่นานเข้าใครจะไปรู้ว่าคนที่มักมากในตัวเธอก็คือ ‘เขา’ เอง

"จันทร์เอ๋ย...เมื่อข้าเจอรักแท้ เหตุใดต้องพรากเอาจันทร์กลับคืนสู่ฟ้า ตราบแสงนวลสาดส่องมาทุกย่ำค่ำ มิเคยดับฉันใด... คำมั่นที่ให้ไว้จักเป็นดั่งแสงจันทร์ฉันนั้น"

คนที่ไม่เคยได้รับความรัก เขาจะแสดงออกอย่างไรเมื่อมีคนรัก พีระยสต์เขาทุ่มเทตัวเองเพื่องาน แต่ไม่เคยคิดว่าเพราะต้นไม้ต้นหนึ่งจะทำให้เขาต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง

"เชื่อใจพี่นะบัว... ไม่ว่าเมื่อก่อนพี่จะเป็นยังไง หรือใครจะเคยอยู่ในหัวใจ แต่ในหัวใจของนายหัวนนท์ตอนนี้ มีใบบัวคนเดียว และจะเป็นของใบบัวคนเดียวไปตลอดชีวิต"

ซูฉิน นักกีฬาทีมชาติเกิดจมน้ำระหว่างดำน้ำดูปลา เมื่อลืมตาขึ้นมา เธอกลายเป็นแม่ลูกสองในโลกคู่ขนานยุค 80 จากชีวิตทันสมัยในเซี่ยงไฮ้ ต้องมาเริ่มต้นชีวิตชาวประมงกับหนุ่มหล่อและลูกตัวแสบชายหญิง ฉิบหายละ!

นางร้ายสายหวานควานหาผู้ชายมาช่วยกู้วิกฤตชีวิต แต่ดันหลับตาจิ้มได้ตัวซีเคร็ต งานนี้ใครกันแน่จะเอวเคล็ด...เอ๊ย! น้ำตาเล็ด

เขาคือไฟที่แผดเผาความทรงจำอันหนาวเหน็บ ส่วนเธอคือลมหายใจอุ่นไอที่หลอมละลายน้ำแข็งในอก"ท่ามกลางอุณหภูมิที่ติดลบและความใกล้ชิดที่เกินต้าน กำแพงทิฐิก็พังทลายลง เหลือไว้เพียงไฟรักที่พร้อมจะแผดเผาทุลมหายใจ

“แต่คุณไม่รู้ว่าสาเหตุจริงๆที่พิแต่งงานกับคุณคืออะไร พิขอโทษนะคะ...” พิสินีหาเสียงตัวเองไม่เจออยู่ครู่หนึ่งเมื่อรู้สึกว่าต้องพูดมันออกมา “พิหลอกคุณให้แต่งงานด้วยจนทำให้คุณต้องเดือดร้อน” แทนที่เขาจะตกใ

สี่ปีก่อน 'เธอกับเขา' เคยได้เสียกัน สี่ปีต่อมาวนกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะ 'เจ้านายกับลูกน้อง' ทว่าดันจำกันไม่ได้

คำสั่งจากพ่อบังคับให้เธอต้องคว้าทะเบียนสมรสจาก“เขา"คนที่เย็นชาที่สุดมาให้ได้ เธอเลือกปฏิเสธเด็ดขาด (ติณ : อย่ายั่วพี่..พี่เตือนครั้งสุดท้ายแล้วนะ/พาย:ยั่ว! ยั่วอะไรของเขาตัวเองดุเป็นหมาแท้ๆ)

เมื่อชายในความฝันปรากฏขึ้นตรงหน้า สโรชากลับพบว่ามีวิญญาณกำลังติดตามเขาราวกับเงาตามตัว หรือวิญญาณดวงนั้นจะเป็นเจ้าสาวของเขาที่ตายจากไปเมื่อสี่ปีก่อน

“รู้แล้วใช่ไหม…ว่าผมจะแต่งงาน?” หญิงสาวเม้มปาก หลุบตาลงยับยั้งความเจ็บปวดราวถูกปลายมีดตวัดลงมากลางใจ เธอรู้…หากว่ารู้จากใครก็ไม่รวดร้าวเท่า…จากปากของเขาเอง

เคสผ่ายาก อีโก้หมอ และเกมอำนาจในโรงพยาบาล ‘หมอปีศาจ’ จัดการได้หมด ยกเว้นผัวเก่าหมอสูติฯ ที่ตัดยังไงก็ไม่ขาด แถมยังหน้ามึนทำหน้าที่ผัวแบบเนียน ๆ—สงสัยเคสนี้ต้องรักษาด้วยฝ่าเท้า!

ชีวิตนี้ยอมพลีเพื่อเเผ่นดิน เเต่ดวงใจนี้มีไว้เพื่อเธอ [ ปรับปรุงเนื้อหา เพิ่มตอนพิเศษ ]

เส้นบางๆระหว่างงานและความรู้สึก บางครั้ง...เราไม่ได้ตั้งใจข้ามมัน แต่มันอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก

"พี่ฮะ.....ผมกับพี่น่ะเป็นพี่น้องกันแล้วใช่ใหมครับ?" เพราะแกถามฉันแบบนี้ไงฉันถึงได้โกรธแก เกลียดแก แกไม่มีวันได้เป็นน้องฉันหรอก สำหรับแกเป็นได้แค่ของเล่นเท่านั้น "ไม่..แกเป็นได้แค่ของเล่นเท่านั้น"

พระเอกหน้าหวานสันดานโหด นายเอกฉลาดแต่ปากเสีย ทั้งสองคนโคจรมาพบกันในโลกที่แสนบัดซบ เมื่อชีวิตมีแต่เรื่องร้ายๆ พวกเขาจึงต้องร้ายมากกว่าเพื่อความอยู่รอด ตาต่อตาฟันต่อฟัน ยอมได้ก็อย่าไปยอม

“ในโลกที่หมุนไว ใช้ชีวิตแข่งกับเวลา...คงมีแค่มุมเล็กๆในร้านกาแฟแห่งนี้ที่เวลาเดินช้าลง”