"ไอจิ"เพิ่งจะเข้าใจคำว่าให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวก็ตอนที่เธอจะต้องมาอยู่ในร่างของผีพราย ที่เธอเขียนเรื่องราวขึ้นมาเองและหากไม่อยากติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป เธอต้องช่วยให้ตัวละครเด็กน้อยมีชีวิตใหม่

บทคนจะดวงซวย อยู่ดี ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ตายเพราะขวางทางรักพระนาง แถมถูกบีบให้ใช้มิติวิเศษพาสามีโง่หนีอุทกภัยครั้งใหญ่ในปี 30 อีก บทเวรเอ๊ย แค่เขียนให้นางร้ายมีชีวิตสุขสบายหน่อย มันจะตายรึไง!

ชาติก่อนเป็นได้แค่วิหคในกรงทอง แต่ชาตินี้นางจะโบยบิน ไม่ยอมสยบต่อชะตากรรมในวังหลังอันโสมม

ข้าโง่งมมาชาติหนึ่งแล้ว ชาตินี้ขอฉลาดขึ้นเล็กน้อยเถอะ

หลินซีตื่นขึ้นมากลาง “หุบเขาสิ้นสูญ” ดินแดนที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรระดับตำนานและเป็นจุดตายที่ชาวยุทธ์หวาดกลัว แต่แทนที่จะได้ตัวช่วยแบบโกงๆอย่างระบบฝึกเซียน มิติฝึกเทพ ไหนเลยนางกลับได้ “ระบบร้านขายของชำ”

ซูหนิงเซี่ยนจู่เกิดใหม่ในร่างซ่งอวี้อิงที่ถูกแย่งคู่หมั้น อยากได้เศษสวะกันนักก็เอาไป แต่ไฉนยังไม่ทันข้ามวัน เธอกลับได้คู่หมั้นใหม่... แถมยังจุ่มได้ตัวซีเคร็ตระดับพันตรี!

เดินกินขนมอยู่ดีๆก็ติดคอตายสาเหตุนะเหรอเหอะก็เพราะไอแมวดำบ้าทำฉันตกใจให้ตายเถอะ ย้อนมาอยู่ในร่างสูกสาวคนเล็กแห่งจวนแม่ทัพก็ดีอยู่หรอกแต่ทำไมฉันถึงไม่ได้พรเลยห๊า ไม่เหมือนนิยายที่อ่านสักนิด ปวดหัว!!

พ่อแม่เอาแต่หาเรื่องฉัน พูดแต่เรื่องเงินเรื่องทอง ทำไมชีวิตฉันถึงได้บัดซบเช่นนี้ ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ก็ด้วย แต่เอ๊ะ! ฉันได้รับพรหนึ่งประการเหรอ มันคืออะไรกันนะ

เกิดใหม่ทั้งที ดันมาอยู่ในร่าง 'สามีขยะเปียก' ซะงั้น! แต่ระดับอดีตทหารรบแนวชายแดน... จะให้ยอมจำนนต่อโชคชะตาเหรอ? ไม่มีทาง! จะให้ยอมแพ้ต่อโชคชะตาได้ยังไง