ชีวิตของ หลานเยวี่ยซิน พลิกผันจากคุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์ กลายเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในเกมอำนาจของแม่เลี้ยง นางถูกบังคับให้แต่งงานกับ เฮ่อหลิงเทียน บุรุษที่คนทั้งเมืองตราหน้าว่า "บ้า" เพื่อแลกกับสินสมรส

ครั้งก่อนนางรักคนผิดจนทำให้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่เมื่อมีโอกาสย้อนเวลากลับมาแก้ไขนางจึงขอเลือกรักคนใหม่เชิดใส่คนเก่าที่ไม่เห็นคุณค่านางแถมคนใหม่ยังเป็นพี่ชายของคนเก่าด้วย แต่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตได้หรือไ

วิ่งตามพระเอกสุดฮอตในดวงใจอยู่ดี ๆ ตื่นมาอีกทีกลายเป็นบุตรสาวขุนนางต้องโทษ มิหนำซ้ำนางยังพ่วงเอาความเกลียดชังอันมากล้น จากแม่ทัพหนุ่มรูปงามแห่งแคว้นผู้นั้นมาอีกด้วย ชีวิตใหม่นี้ไม่ง่ายเลย

เมื่อนักฆ่าจากยุคปัจจุบันถูกสังหาร แน่นอนว่าการเกิดใหม่ในนิยายที่ตนเองเขียนขึ้นมาย่อมไม่ใช่ปัญหา ทว่าปัญหามันตกอยู่กับคนที่ทำไม่ดีกับนางมากกว่า ขนาดสามีที่เป็นตัวร้าย เขายังร้ายไม่เท่านางเลย

พาฝันอมตะหญิงใช้ชีวิตในสงครามมานับแสนๆๆปี ในโลกเก่า แม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นอมตะหญิงที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ไม่อาจต้านทานแผนร้ายที่อมตะคนอื่นตั้งใจให้เธอตาย

เขาคือผู้ที่โหดเหี้ยมอำมหิต จนเสียงร่ำลือสนั่นว่า... แม้แต่โจรร้าย…ยังไม่น่าหวาดหวั่นเท่าชิงเป่ยอ๋อง!

ฟู่ชุนฮวาดรุณีน้อยวัยสิบแปดปีที่เติมโตมากับท่านปู่เพียงลำพังสองปู่หลานในหุบเขาลึก อยู่มาวันหนึ่งเมื่อสำเร็จวรยุทธ์แล้วท่านปู่จึงพาลงเขาเพื่อแก้แค้นศัตรูให้กับบิดาที่ล่วงลับไปเมื่อสิบแปดปีก่อน

‘อะไรกัน นี่เจ้าหน้าที่สถานีขนส่งข้ามมิติเวลาพาเธอมาที่ไหนกันแน่เนี่ย มาถึงก็มีลูกโตขนาดนี้เลยงั้นเหรอ ไม่จริงน่า’ เยว่ซินคิดอย่างอดหวั่นเกรงในใจไม่ได้ เพราะมีลูกย่อมต้องมีพ่อด้วย แล้วพ่อของเด็กล่ะ?

แต่งงานได้สองวัน สามีนักพรตหอบผ้าหนีกลับไปอาราม แม่ทัพสาวถึงกับกุมขมับ อาชีพของนางควรไปเป็นฝ่ายหอบผ้าหนีไม่ใช่หรือ

นักพรตตัวน้อยจอมตะกละ ใช้พรสวรรค์ในการทำนายชะตา

*You never walk alone* นี่เป็นประโยคที่ฉันจะมอบให้กับเขา ตั้งแต่เราได้เจอกัน ฉันไม่เคยคิดว่าเรื่องประหลาดจะเกิดขึ้นกับตัวเอง เรื่องมหัศจรรย์กับตัวละครที่ฉันชอบ ไม่เชื่อว่าจะเกินขึ้นจริงกับตัวเอง

กลับมาเกิดในร่างตัวเองอีกครั้งก่อนวันสิ้นโลก 5 ปี ธารธาราผู้ไม่มีความสามารถอย่างอื่นนอกจากการเกษตร จึงตั้งเป้าจะเป็นชาวไร่ที่ยิ่งใหญ่ให้ได้!

มู่เจียอี ถูกมัดด้วยโซ่ตรวน ท่ามกลางเสียงด่าทอของชาวบ้านนางไม่ได้ฟังสิ่งใดเลย นอกจากสายตาที่มองหวงเต๋อฟานกับหวงชุนหมิง สามีและบุตรเลี้ยงของนาง แววตาของทั้งคู่ที่มองมามีแต่ความเกลียดชัง

อะไรคือวิ่งตามพระเอก อะไรคือวางยาพระเอกแต่ดันได้กับตัวประกอบไร้ค่าแต่เธอเพียงแค่ลุกขึ้นเท่านั้นจู่ๆ ก็วูบไปทันทีแล้วและเมื่อฟื้นคืนสติกลับมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองนั้นมาอยู่ในนิยายรักยุค70ของรูมเมทแล้ว!

"ตอนเด็ก ๆ ผู้ใหญ่มักจะบอกข้าอยู่เสมอว่ากินยาให้เขย่าขวด ข้าเชื่อฟังและทำตามมาจนถึงทุกวันนี้ ที่ข้าได้สามีมาแบบงงๆ หาใช่เพราะกินยาไม่เขย่า แต่เป็นเพราะ...ข้ากินยาสลับขวด"

ฉือเฉี่ยน ไม่ยอมมีจุดจบอนาถ! เมื่อโชคชะตากำหนดให้เธอทุกข์ เธอก็ขอพลิกบท! ไม่สนถูกถอนหมั้น ถูกเกลียด ขอเลือกใช้ชีวิตแบบ "สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น" แทน! ใครทำให้เธอเจ็บ... คนนั้นต้องรับกรรม!

เมื่อคำว่าเพื่อน มันเกินเพื่อนไปแล้ว “นี่มึงกับกูยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม“ “อยู่ด้วยกันทุกวันขนาดนี้คงเป็นเพื่อนได้อยู่หรอกมั้ง “ ฐานะเพื่อน สถานะเมีย

จากตำรวจหญิงสู่คุณหนูตระกูลใหญ่ ! หลี่เยว่ชิงฟื้นคืนในยุคจีนโบราณ แต่ศัตรูจากชาติก่อนกลับตามมา ไร้อาวุธ ไร้อำนาจ เธอต้องใช้ไหวพริบเอาตัวรอด พร้อมกับแม่ทัพหนุ่มจอมเย็นชา....

ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!

สำหรับเขา เธอคือน้องสาวเพื่อน แต่สำหรับเธอ เขาคือรักแรกที่ไม่มีวันลืม