ค้นหา

“ฉะ ฉัน... อื้อ! ไม่อยากทำแบบตอนนั้น” “แล้วยังไง ตอนนี้เธอจะปฏิเสธว่าเธอรู้สึกไม่ดีงั้นเหรอ?”

เมื่อนักเขียนสาวผู้หดหู่พบว่าตนตื่นขึ้นมาในโลกอื่น แม้ทุกคนในโลกยังเป็นคนเดิมแต่เหตุการณ์ต่างๆ ไม่เหมือนเดิม โดยเฉพาะเรื่องของเธอกับสาวสวยนักวาดคนนั้น เราไม่ควรจะเลิกกัน เธอไม่ได้อธิษฐานแบบนี้!

"คุณญาเป็นแค่เจ้านายของริน แต่ไม่ใช่เจ้าชีวิตรินนะคะ ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย" "แต่ที่เธอไปอ่อยผู้ชาย มันยังอยู่ในหน้าที่ของเลขา ฉันเป็นเจ้านายฉันย่อมมีสิทธิ์ตักเตือนเธอ"

ที่เธอทำทุกอย่างก็เพราะเป็นห่วงเขา

"ฉัน...ฉันไม่ได้แต่งงานค่ะ" "ดูใจง่ายดีนี่ ไม่สมกับเป็นเธอเลยสักนิด"

“อุ้ย! คุณวิเวียนทำอะไรคะเนี่ย” “ก็...หอมแก้มไงคะ เป็นเพื่อนหอมแก้มกันไม่ได้เหรอคะ”

"ทำไมท่านประธานถึงมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ? " "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรบกวน" พลอยชนันท์พูดเบา ๆ พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มขึ้นสี ภาพเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ติดอยู่ในหัวของเธอจนไม่อาจลบออกไปได้

“ดูแลตัวเองไม่ได้ก็ยังกล้าดื่มเยอะขนาดนี้” “ปล่อยฉันนะ” "อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวตกลงไปขาหักขาแพลงเดินแบบไม่ได้ ไม่รู้ด้วยนะ"

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านรอง" "อืม รู้สึกยังไงบ้าง" "หมายถึง...รู้สึกอะไรเหรอคะ?" "ก็เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไง ฉันรู้นะว่าเธอยังมีสติอยู่"

“คู่กัด” ต้องแกล้งเป็น “คู่รัก” เมื่อไฮโซสาวสวยปากแซ่บ ดันหนีงานแต่งด้วยการจับเพลย์เกิร์ลตัวท็อปมาเป็นแฟนกำมะลอ ดีลลับที่วุ่นวายนี้... จะจบที่รักจริง หรือเป็นแค่เกมบนเตียง?

"คุณภาโกรธหนูเรื่องคืนนั้นที่หนูจูบคุณใช่มั้ยคะ" "หยุดพูดถึงเรื่องนี้ซะ น้ำผึ้ง"

โบราณว่าเอาไว้… เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น

"สำหรับเรื่องคืนนั้นระหว่างคุณกับหนู ถ้าเกิดมันทำให้คุณอึดอัดจนไม่อยากอยู่ใกล้หนู หนูก็จะย้ายออกไปเองค่ะ และหนูก็จะไม่กลับมาที่นี่อีก"

บางความรู้สึกเริ่มต้นจากเพียงเสียงหนึ่ง เสียงที่ทำให้เจ็มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะรู้ว่าเป็นใคร ก่อนจะรู้ว่าหัวใจเธอเลือกไปแล้ว

จะตายตามพี่จริงเหรอริน ?

“เมื่อกาลเวลาหมุนไป บางเรื่องราวอาจเลือนหาย แต่ความรัก… จะยังคงอยู่เสมอ” หากคุณเคยเพลิดเพลินกับวรรณกรรมพีเรียด ละครย้อนยุค หรือบทกลอนอันไพเราะ นิยายเรื่องนี้อาจเป็นสิ่งที่คุณหลงรักอีกครั้ง…

เมื่อก่อนเคยทำให้เจ็บซ้ำ แต่หัวใจกลับเรียกร้องหาเลยต้อง ตามง้อ แต่งานนี้ไม่ง่าย เมื่อมีคนต้องการเอาชีวิตของคนรัก เธอก็พร้อมจะปกป้อง

"ไม่! ยีนส์...ควีนยอมแล้ว ควีนยอมทุกอย่าง ยีนส์อย่าไปไหนอีกเลยนะ" "มันไม่สายไปเหรอควีน ยีนส์ไม่อยากรู้อะไรจากควีนแล้ว"

"งั้นก็ดีแล้วที่คุณมาหาฉันถึงที่ เพราะฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงเปรี้ยวจี๊ดเข็ดฟันอย่างคุณ จะยังบริสุทธิ์อยู่ หรือจะเน่าเฟะขนาดไหน"

“ฮารุขอโทษค่ะ” "พี่ไม่จำเป็นต้องขอโทษเรื่องนั้นก็ได้ แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ฉันต้องเห็นพี่หัวเราะกับคนอื่นแบบนั้นอีก"