นิยายเรื่องนี้มีทั้งหมด 3 เล่มจบนะคะ
ชาติที่แล้วเสิ่นเยว่หลันทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อส่งเสริมสามี สุดท้ายกลับถูกช่วงชิงผลงานและทอดทิ้งให้ตายอย่างเดียวดาย เมื่อได้ย้อนกลับมานางจึงเลือกแต่งกับแม่ทัพผู้ร่ำรวย หวังเป็นฮูหยินในนามที่ไม่ต้องทำงาน!
เสิ่นเยว่หลันเคยเชื่อว่าหากนางเป็นบุตรสาวที่ดีและภรรยาที่ทุ่มเท สักวันหนึ่งความเสียสละของนางย่อมได้รับการเห็นคุณค่า ทว่าหลังตรากตรำดูแลสกุลสามีนานถึงเจ็ดปี ช่วยโจวเหวินจิ้งสร้างผลงานจนก้าวหน้าในราชการ และนำสินเดิมของมารดาออกมาประคับประคองครอบครัว สิ่งที่นางได้รับกลับมีเพียงการทรยศกับความตายอย่างเดียวดายในเรือนท้ายจวน
เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เสิ่นเยว่หลันกลับมาอยู่ในช่วงก่อนชีวิตจะเดินเข้าสู่เส้นทางเดิม คราวนี้นางไม่คิดเสียสละเพื่อความคาดหวังของผู้ใดอีก นางถอนหมั้นจากบุรุษใจร้าย ก่อนยอมรับราชโองการแต่งงานกับกู้ฉางเยี่ย แม่ทัพใหญ่ผู้มีข่าวลือว่าเย็นชา โหดเหี้ยม ที่ได้รับบาดเจ็บจนแทบไม่มีโอกาสกลับมาจากชายแดน
คืนแรกของการแต่งงาน เสิ่นเยว่หลันประกาศอย่างตรงไปตรงมาว่า นางไม่คิดตื่นก่อนฟ้าสาง ไม่ต้องการดูแลบ่าวไพร่ทั้งจวน และไม่พร้อมเป็นฮูหยินผู้ขยันขันแข็ง หากเขารับไม่ได้ก็ควรรีบขอพระราชทานอนุญาตหย่า
แต่กู้ฉางเยี่ยกลับตอบเพียงว่า ทรัพย์สินของเขามีมากพอจะเลี้ยงภรรยาที่ไม่ทำงานไปตลอดชีวิต
จากนั้นเสิ่นเยว่หลันจึงเริ่มใช้ชีวิตอย่างที่ปรารถนา นางตื่นยามสาย กินของอร่อย นอนอ่านตำราใต้ต้นไม้ และแขวนป้าย ฮูหยินกำลังพัก ไว้หน้าเรือน ทว่าความสงบกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อนางพบว่าอาการป่วยของสามีไม่ได้เกิดจากบาดแผลธรรมดา แต่อาจมีผู้วางแผนทำลายเขาอย่างแนบเนียน
เสิ่นเยว่หลันไม่คิดเป็นฮูหยินผู้กอบกู้จวนแม่ทัพ นางเพียงไม่ต้องการให้สามีผู้ร่ำรวยตายก่อนที่ตนจะได้ใช้ชีวิตสบาย จึงวางแผนตรวจสอบอาหารกับยา พร้อมปล่อยกับดักให้คนร้ายเปิดเผยตัวออกมาเอง
ความสามารถที่นางพยายามซ่อนกลับทำให้กู้ฉางเยี่ยมองภรรยาเปลี่ยนไป เขาค่อย ๆ พบว่านางไม่ได้เกียจคร้านเพราะไร้ความสามารถ นางเพียงเรียนรู้แล้วว่าความดีที่ไม่มีขอบเขตจะทำให้ผู้คนเคยชินกับการเอาเปรียบ
เมื่อกู้ฉางเยี่ยต้องเดินทางกลับชายแดน เสิ่นเยว่หลันเลือกติดตามไปด้วย เพราะคิดว่าชีวิตในเมืองหน้าด่านคงสงบกว่าการรับมือญาติในเมืองหลวง แต่ทันทีที่ไปถึง นางกลับพบทั้งปัญหาขาดแคลนอาหาร การทุจริตเสบียง และกลุ่มพ่อค้าที่ร่วมมือกันขึ้นราคา
จากฮูหยินปลาเค็มผู้ไม่อยากข้องเกี่ยวกับเรื่องของใคร เสิ่นเยว่หลันกลับกลายเป็นคนสำคัญของเมืองชายแดนโดยไม่รู้ตัว
ขณะที่แม่ทัพผู้เคยเย็นชากับคนทั้งโลกก็ยิ่งคลั่งรักภรรยาหนักขึ้นทุกวัน เขาจำอาหารที่นางชอบ สร้างศาลาพักตลอดเส้นทางที่นางใช้เดิน และไม่ยอมให้ผู้ใดมารบกวนเวลานอนของนาง
เสิ่นเยว่หลันตั้งใจเลือกสามีร่ำรวยซึ่งไม่น่าจะกลับบ้านบ่อย แต่ดูเหมือนแผนการของนางจะผิดพลาดอยู่เล็กน้อย เพราะสามีแม่ทัพผู้นี้ไม่ได้เพียงกลับจวนทุกวัน หากยังติดภรรยาจนแทบไม่ยอมห่างจากนางแม้แต่ก้าวเดียว