คนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับครอบครองดวงตาแห่งพระเจ้า

ผมน่ะ..ไม่สิ ฉันน่ะเพราะเข้าใจมากกว่าใครถึงเจ็บมากกว่าใครยังไงล่ะ ที่ยิ้มน่ะเพื่อที่จะปิดบังความจริงในใจ และฉันก็หวังว่า วันที่ฉันยิ้มออกมาอย่างสุดหัวใจจะมาถึงสักวันแต่มันคงเร็วกว่าที่คิด เพราะทุกคนไง

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

อัลเบโด้ได้ทะลุไปโลกอื่นโดยไม่ได้ตั้งใจ(?) แต่พอเจอสิ่งที่น่าสนใจ เรื่องหาทางกลับก็ไว้ทีหลังละกันนะ โกโจ ซาโตรุ ที่เจอกับวิญญาณคำสาปแปลกๆ แต่มันหน้าตาน่ารักดีแถมเชื่องด้วย งั้นขอเก็บไว้ก่อนก็แล้วกัน

​"ให้พวกที่อยากเป็นได้เป็นไปเถอะน่า เรื่องของฮีโร่อะไรนั่น... ฉันหมดความหวังกับมันมานานแล้วน่ะ"

บาคุโก คัตสึกิไม่แน่ใจ...ตาของหล่อนสวยชะมัด-- แต่รอยยิ้มเสแสร้งชวนปวดหัวนั่นมันอะไรวะ

ชายหนุ่มที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่กับโลกที่ไม่รู้จัก และการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดนั้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เด็กชายผู้แข็งแกร่งที่สุด ได้ถือกำเนิดขึ้นมายังโลกที่เต็มไปด้วย ฮีโร่ และ เหล่าวิลเลิน เมื่อเด็กชายตัดสินใจเข้าเรียนในโรงเรียน UA นั่นคือจุดที่จะเริ่มเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล...

" ผมเป็นแค่จิตแพทย์เองครับ(⁠^⁠^⁠) "

" 'มนุษย์ถูกสาปให้มีเสรีภาพ'คำๆนี่น่าจะเข้ากับฉันที่แล้วรึเปล่าน่ะ?"

คิโยฮาระ นาโอะ เด็กหนุ่มร่างสูง ดวงตาคมดุที่ใครๆ ก็ไม่กล้าเข้าใกล้ บ้างก็ว่าเขาโหดร้าย บ้างก็ว่าเขาดูถูกคนอ่อนแอ และบางคนถึงกับบอกว่าเขาเป็นใบ้ แต่ความจริงคือเขาแค่มีปัญหากับเส้นเสียงเองนะ ไม่ได้ใบ้!

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

นักฆ่าผู้ตื่นขึ้นมาในร่างเด็กชายในโลกที่แตกต่าง เขาเริ่มต้นชีวิตใหม่ตามใจตัวเองกลายเป็นบอสบงการอยู่เบื้องหลัง แต่แล้วทำไมหัวใจด้านชาถึงสั่นไหวเพราะใครบางคน “หยุดทำให้ผมหวั่นไหวได้ไหม โทโดโรกิ โชโตะ”

เกิดใหม่โดยมีความทรงจำชาติเดิมอยู่ไม่ถือเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเซียน แต่ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้เจ้าพวกลูกแมวนี่อะไร??

นิยายแต่งเรื่องนี้จะอึงจากเกมและอนิเมะส่วนหนึ่ง นิสัยตัวละครอาจไม่ตรงขออภัย. เรืองราว Series Love Live ที่ต่างออกไป เรื่องของเด็กหนุ่มที่ชื่อฮานะ ที่ต้องเผชิญหน้าเหล่าไอดอลในจักวารของ Love Live

โมโมกะเป็นเด็กกำพร้าเพราะโดนพ่อแม่ทิ้งไว้ข้างถนนให้อดอยาก แต่ก็โชคดีที่เขาบังเอิญช่วยชีวิตชายคนนึงไว้ ทำให้เขาถูกรับเลี้ยงโดยชายคนนั้นและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มันควรจะเป็นอย่างนั้นใช่มั้ย?

ถ้าเธอหลงทางในป่าเขา, เจอหัวขโมยตามทาง, เจอนักดาบแห่งน้ำ และเปลวเพลิง, เจอภูตผีปีศาจ, เจอเหล่าอสูรชั่วร้าย, เรียกชื่อฉันสิ ‘เซียนยักษาสามตาห้าร่าง – เซียว’ แล้วฉันจะปกป้องเธอเอง

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง

"ที่นี่ที่ไหน...โลกหลังความตาย?" เขาลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามตัวอย่างไม่ทุกข์ร้อน ความตายสำหรับเขาอาจเป็นแค่การย้ายที่นอนเท่านั้น

หลังจากที่ชาโดว์และพรรคพวกถูกย้อนไปอดีตเมื่อ 1,000 ปีก่อน ไม่ทันไร ชีวิตเขาก็ดับสิ้นจากลำแสงของโคตรสัตว์ประหลาด แต่พลังและวิญญาณ ดันข้ามเรื่องไปสถิตในร่างเด็กผมเขียว เรื่องราวใหม่จึงได้ถือกำเนิดขึ้นมา