ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง

ห้วงภวังค์ยามรัตติกาลมักปรากฏอาคารพิลึกแห่งหนึ่ง ท่ามกลางหมอกควันคละคลุ้ง หลินชีเยี่ยจำต้องเคาะประตูซ้ำ ๆ จนกว่าตนจะฟื้นคืนจากราตรีอันยาวนาน