ในเครือของโทสึกิ มีร้านอาหารเก่าๆเล็กๆแห่งหนึ่งตั้งอยู่อย่างลับๆ ว่ากันว่า หากได้ลองแม้แต่คำเดียว ชีวิตนี้ก็อาจจะไม่อยากกินอาหารที่ไหนอีกแล้ว “ มันก็แค่ ข้าวผัด ธรรมดา ”

เรื่องซุบซิบ…มักมาจากเรา ความลับเขาเรารู้หมด ทุกเรื่อง ทุกสิ่ง ทุกอย่างย่อมมีค่าใช้จ่าย ???:เห้~รูปริดเดิ้ลราคา 3 เกลเลียนมีใครสนใจบ้าง!…//ตะโกนบอกกลุ่มสาวๆ

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

หลังจากที่ได้เป็นนักส่งของมาตลอดหลายปี ก็ได้เจอกับพัสดุประหลาดที่จ่าหน้าซองถึงผม เมื่อเปิดดูก็พบจี้ที่พาไปต่างโลกได้?? แต่พอได้ไปแล้วไหงผมถึงเป็นเด็กกันล่ะ!?

–ใครที่มองว่าเด็กแฝดมันน่ารัก เป็นเด็กดี ให้ควักตาแล้วเอาไปล้างซะ เพราะสองคำนี้ไม่ใกล้เคียงเลยซักนิด -Gojo Satoru-

“โมริ มาสู้กัน” “อืม” จะว่าไปพวกเขาก็ดูเหมือนคู่รักกันอยู่ไม่น้อยเลยนะ

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

กลับมาดูhunterxhunterใหม่พร้อมกลับไปดูวันพีชด้วยมันก็เลยมีความคิดแผงๆว่าถ้าแฮนค็อกเข้าไปอยู่ในนั้นจะเป็นยังไงเหมือนไอ้พระเจ้าจะถูกใจความคิดของผมมันก็เลยให้ผมอยู่ในร่างแฮนค็อกแล้วส่งผมไปอยู่ในโลกhunter

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

" รุธิระไปไหนแล้วล่ะ " " ไม่รู้ ไปหาแถววงซุบซิบสักวงสิ " มินาโตะ รุธิระ ชายผู้มีหลายใบหน้ามาตั้งแต่เด็ก ตัวตนในคราบนักข่าว ศูนย์กลางวงซุบซิบ สัตว์สังคมที่แท้จริง และนี่คือชีวิตประจำวันของเขา

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

คำสัญญาที่ทั้งสองเคยให้ไว้ในอดีตยังคงเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจไม่ให้ดำดิ่งเมื่อเจออุปสรรค และแหวนสีเงินที่สรรค์สร้างโดยหญิงสาวปริศนาก็เป็นสิ่งเดียวที่ชายหนุ่มอยากจะกลับบ้านอีกครั้งและอีกครั้ง

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"