...ไม่ว่าหิมะจะทับถมวนมากี่ฤดูก็ขอให้ดอกบ๊วยขาวนี้ได้ผลิบานยืนหยัดดั่งที่มันเคยเป็นมาได้ดีเสมอ เจ้าคือเดือนที่ดีงามคือฤดูใบไม้ผลิที่น่ายินดีตลอดพันปีของข้าเพียงผู้เดียว แล้วพบกันใหม่แม่หนูน้อย…”

ทุกคนสู้กันเลย อย่ามาสู้กับเธอก็พอ

"รู้ใช่ไหมว่าเธอคือคนของฉัน" "รู้สิ" "งั้นรู้ใช่ไหม ว่าฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ต่อให้เธอจะหนีไปสุดขอบโลกหรือจะตายหนีไป ฉันก็จะตามเธอกลับมาไม่ว่าจะนรก" "ทำไมไม่เป็นสวรรค์" "เพราะเราเป็นคนเลวไงที่รัก"

ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

ฉันใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญทั่วไป จนเข้าสู่ช่วงมัธยมปลายและได้พบกับ ‘พวกเขา’ เป็นครั้งแรก คำถาม: แล้วตูทะลุมิติมาตอนไหนเนี่ย!!?

ชายคนหนึ่งได้เกิดใหม่ในโลกมหาเวทย์ผนึกมารและได้กลายมาเป็นน้องชายของโกโจซาโตรุ และพบว่าเขาไม่มีพรสวรรค์ในการเป็นผู้ใช้คุณไสย เขาเลยตั้งใจว่าจะใช้ชีวิตในฐานะนายน้อยไม่เอาไหนของตระกูลโกโจ แต่แล้วระบบก็มา

ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาจะต้องทำอะไร หลังจากนั้นต้องทำอะไร ต้องใส่ชุดแบบไหน ต้องทานอะไร ต้องทำอะไรต่อจนกระทั้งเข้านอนเป็นแบบนี้วนไปไม่รู้จบ อิสรภาพที่คือสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ …เพราะแบบนั้นฉันถึงได้หนีออกมา

ฉิบหายจริง ๆ ค่ะ ดันมาเกิดเป็นฝาแฝดของโชโตะคุงซะได้ แล้วอีแบบนี้ฉันจะเอาชีวิตรอดในบ้านหลังนี้ยังไงวะ

เซย์รินคิดว่าเธอคงจะโดนคำสาปอะไรสักอย่างมาตั้งแต่เกิด ชีวิตของเธอถึงได้มาติดหล่มอยู่กับการตกหลุมรักนายจิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์อย่างมิยะ อัตสึมุ แบบโงหัวไม่ขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นั่นล่ะ

เมื่อโชคชะตาไม่เพียงแค่กระซิบ แต่ผลักเธอเข้าหาเขา... ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

ซาโต้ซังน่ะใจดี -- จริงๆนะ?

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

ไม่มีหรอกคำปงคำโปรย แบร่!

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ

ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก

ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว

แม้แต่แสงสกาวจากดวงดารายังไม่พรั่งพราวเท่าดวงตาของเธอยามมองมา อาจเพราะแบบนั้นราชาแห่งโลกกลางคืนถึงได้ถนุถนอมเธอไว้ในส่วนหนึ่งของหัวใจอันมืดมน ALL FOR ONE x OC -END-

ทายาทแห่งตระกูลเวย์นปิ๊งรักสาวอังกฤษลูกของจอมเวทย์ขี้เมา...ดูไม่น่าจะเกิดขึ้นง่ายๆเลยนะ