“มัตสึดะ จิมเปย์ ” ต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์กู้ระเบิดสุดแสนอันตราย ซึ่งอาจกลายเป็นภารกิจสุดท้ายในชีวิต แต่ท่ามกลางวินาทีแห่งความเป็นความตาย เขากลับตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของเด็กประถม #BL

“ มันมีชื่อว่า คิทาฮาระ... อีกาขี้เซาที่ใช้ชีวิตอยู่บนเตียงทุกวัน ตอนนี้มันกำลังเลี้ยงดูลูกอีกาตัวน้อยชื่อ อุจิฮะ อิทาจิ... หรือบางที... อาจจะเป็น อิทาจิ ต่างหาก ที่กำลังดูแลมันอยู่ ? ”

หลังสิ้นสุดเหตุอุบัติการณ์ชิบูย่า "เทนไค ชิกิ" ก็ได้กลับมาที่บ้านเกิดของตนเอง และเขายังเป็นผู้ใช้คุณไสยเพียงหนึ่งเดียวในหมู่บ้านนี้อีกด้วย oc x นัตสึเมะ

คือไรท์เข้าใจนะว่าการตั้งชื่อเรื่องมันซ้ำ แต่ขอเถอะไรท์ไม่ได้แต่งจริงจังมา 4 ปีแล้ว เพราะฉนั้นมาอ่านหน่อยนะ! [อ่านข้อมูลเบื้องต้นเพื่อสอดรู้เรื่องราวของไรท์ท่านนี้]

การเลี้ยงลูกเพื่อนแค่คนเดียวมันจะไปยากแค่ไหนกันเชียว

​"ให้พวกที่อยากเป็นได้เป็นไปเถอะน่า เรื่องของฮีโร่อะไรนั่น... ฉันหมดความหวังกับมันมานานแล้วน่ะ"

เขาคือแหล่งพักพิงของจักรพรรดิเงา เป็นตัวตนที่สำคัญของซองจินอู เขาคือประจักษ์พยานที่ได้เห็นการเติบโตของจินอู และเขาคือคนที่จินอูเรียกว่า "ฮยอง"

กำลังนั่งปั่นงานอาจารย์อยู่แท้ๆ แต่รู้ตัวอีกทีก็อยู่ไหนไม่รู้ "เอ้ย! นายเป็นภูตหรอ!?" "ครับ" "แต่ภูตที่ฉันรู้จักมันต้องตัวประมาณนี่นิ" "อ่อ.. ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะ งั้นฉันคงไม่ใช่ภูตแล้วล่ะ" "..."

เรื่องราวของพ่อมดคนหนึ่งที่จบชีวิตของตัวเองลงแล้วได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในต่างโลก(แบบงง ๆ )โดยที่ยังมีความทรงจำเดิมอยู่ครบถ้วนและดันสามารถใช้เวทมนตร์ในโลกแห่งความเชื่อทางวิทยาศาสตร์นี้ได้ด้วยอีกต่างหาก!!

Funni HamHamPangpang Guy go to Kivotos (นิยายแปล)

ถ้าการทำดีส่งผลต่อเวรกรรมในภายภาคหน้า จะมีอะไรฟาร์มแต้มบุญไปได้ดีกว่าการเป็นผู้เผยแพร่ศาสนาอีก ติดแค่ว่าพระเจ้าของผมดันเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกับหอยทากโดนรถเหยียบเนี่ยสิ

หญิงสาวที่ได้มาเกิดใหม่ในร่างและพลังของ มาชู คิรี่ไลท์ แต่ไอ้โลกที่เธอเกิดใหม่มันไม่ใช่อนิเมะน่ะสิ เพราะมันดันมาอยู่ในโลกของฮีโร่ที่ซัดกันแบบเลือดสาดไส้ขาดกระจายไปหมด โลกที่พร้อมจะถูกฆ่าตายได้ทุกเมื่อ

ข่าวดี : คุณจะได้เดินทางไปโลกอนิเมะ และข่าวดีกว่า : คุณจะได้เป็นเหล่าเซอร์แวนท์ที่คุณมีในเกม FGO

เมื่อผมอยากจะเบียวเป็นเทพในเงา จึงตามหาพลังในฝันจนถึงขั้นใช้บริการทรั๊คซังแบบไม่ตั้งใจ แต่กลับมาเกิดใหม่ในโลกมหาเวทย์ผนึกมารและกลายเป็นผู้หญิงซะอย่างงั้น...

"ก็แค่พวกที่ชอบทำตัวเหมือนผี" คำพูดของเซนอิง นาโอยะ หลังจากโกะโจ ซาโตรุ และเกะโท สุงุรุ ถามถึงเด็กสาวปีหนึ่ง จากโรงเรียนคุโมะกาคุเระ

เมื่อโกะโจย้อนเวลากลับมาอีกครั้งยังจุดที่ทุกอย่างเริ่มแปรผัน หากเขาสามารถช่วย “เกะโท สุงุรุ” หากเขาสามารถยับยั้งการกลืนวัตถุต้องสาปของ “อิตาโดริ ยูจิ” เอาไว้ได้ทัน …ทุกคนจะยังเคียงข้างเขาหรือไม่นะ?

ท่วงท่าที่ดูงดงามราวกับการร่ายรำครั้งสุดท้ายกำลังจะจบลง... และเริ่มใหม่อีกครั้ง

" ผมเป็นแค่จิตแพทย์เองครับ(⁠^⁠^⁠) "

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

ทนายความที่ต้องมาสอนเด็กเรื่องกฏหมายในต่างโลก แล้วอัตลักษณ์มันคืออะไรล่ะนั่น?