เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

ผมตุย ผมเจอเทพ ผมโดนยัดระบบ ผมเกิดใหม่ และสุดท้าย...ผมกลายเป็นผู้หญิงซะงั้น

นิชิยามะ สึกิเมะเกิดมาในตระกูลที่ยึดหลักวัฒนธรรมโบราณที่ปัจจุบันนี้อยู่ในยุคสมัยของฮีโร่ เธอ…จึงกลายเป็นตัวแทนที่จะทำให้คนในตระกูลต้องยอมรับ

เรอาเกิดใหม่เป็นแม่มดเลือดผสม เธอคิดว่าได้มาเกิดในโลกเวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ จนกระทั่งพบหน้าเพื่อนบ้านตัวน้อย เธอก็ต้องตกใจครั้งใหญ่ "เด็กคนนี้คือคุโด้ ชินอิจิ!" นี่เธอมาเกิดใหม่ในโลกแบบไหน??

ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "

ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?

หลังจากที่ใช้ชีวิตแบบมนุษย์มาหลายปี มันถึงเวลาแล้วที่เธอจะได้ไปใช้ชีวิตแบบปีศาจแบบทีาควรจะเป็น โดยห้ามให้ใครรู้ว่า "เธอมีสายเลือดมนุษย์"

ทั้งๆที่ข้าทรยศท่าน ท่านก็ยังคงมอบโอกาสให้แก่ข้า ทั้งที่ไม่ต้องสนใจข้าเลยก็ได้ แต่ท่านก็ยังคงมอบชีวิตให้แก่ข้า... อา...ท่านเดอะฟูลผู้ยิ่งใหญ่ ปาฏิหาริย์นี้ ข้าจะสลักมันเอาไว้ให้ลึกถึงจิตวิญญาณ...!

ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน

ไอช่าถูกส่งมาสุเมรุก็ว่าแย่แล้ว...แต่แย่กว่าคือได้เงาตามตัวอย่าง 'อัลไฮธัม' แถมมาเนี่ยสิ!

ฉันใช้ชีวิตอย่างธรรมดาสามัญทั่วไป จนเข้าสู่ช่วงมัธยมปลายและได้พบกับ ‘พวกเขา’ เป็นครั้งแรก คำถาม: แล้วตูทะลุมิติมาตอนไหนเนี่ย!!?

'เลอา' คือชื่อของผู้หญิงที่กัปตันแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางไปหิ้วมาจากส่วนไหนของเกาะก็ไม่ทราบแล้วบอกว่า “ยัยนี่จะมาเป็นคนวาดรูปของเราล่ะ!!” จากนั้นก็กระโดดไปทั่วอย่างชอบอกชอบใจ

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

แม้เกมมรณะจะจบลงไปทว่าตัวของโมสท์กลับสูญเสียทุกอย่าง ทำให้ตัวของเขาจึงขอพรกับคาลอสให้พาตัวของเขาได้อยู่ในสถานที่ที่ตัวของเขาสามารถเรียกว่า บ้าน ได้เต็มปากอีกครั้ง ซึ่งบ้านหลังนั้นก็คือ...

คนล้อไม่ท้อคนโดนไม่ถอย ทำทุกอย่างเกินเพื่อนแล้วเพราะเป็นแรงงานโซน [Senku x OC | โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น] "อย่าไปคิดมากเลย สองคนนั้นมันไม่มีความคิดเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เลยอย่าฝืนพายเลย" "จะจริงเร๊อ"

ตัวแทนแห่งฟองสบู่จะลงทัณฑ์แกเอง!! ทุกคนไม่ต้องกลัว...เพราะว่าหัวใจของฮีโร่จอมดื้อรั้นคนนั้นจะต้องเป็น ของเธอในสักวัน! วะ ฮ่าๆๆๆ

เทียบกับตอนมานั้นมันดูเป็นเรื่องง่ายไปเลย เมื่อเทียบกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ให้รอดในต่างโลก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ เพราะมันทำให้ฉันได้มาพบพวกพ้องคนสำคัญ แล้วก็....ได้พบกับนายไงล่ะ

3,700ปีที่เเสนเงียบเหงาและหวาดหวั่นเธอได้แต่ภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่บางทีการเป็นหินไปอีกล้านปีก็ดีกว่าอยู่กับพวกจูนิเบียว!!!

เธอมีนามว่าซีรีนเธอนั้นจำอะไรไม่ได้ทำให้เธอต้องวิ่งขโมยของกินเพื่อความอยู่รอด แต่จู่ๆวันนึ่งก็ได้มีมือยื่นมาหาเธอ " มาอยู่กับผมไหม เจ้าหนู " " กรี้ดดดด หนูพูดได้ ! "