ผมน่ะ..ไม่สิ ฉันน่ะเพราะเข้าใจมากกว่าใครถึงเจ็บมากกว่าใครยังไงล่ะ ที่ยิ้มน่ะเพื่อที่จะปิดบังความจริงในใจ และฉันก็หวังว่า วันที่ฉันยิ้มออกมาอย่างสุดหัวใจจะมาถึงสักวันแต่มันคงเร็วกว่าที่คิด เพราะทุกคนไง

เด็กหนุ่มอันธพาลซึ่งสืบสายเลือดแล้วมาจากนักบุญหญิงโบสถ์แห่งแสงสว่าง ในรุ่นของเขาถูกเรียกว่าตระกูลที่ตายแล้วเนื่องจากไม่มีนักบุญหญิงสืบทอดตำแหน่งมาหลายรุ่น

นี่คือปีที่สิบแล้วนับตั้งแต่การเริ่มต้นของ 《มหันตภัยความหนาวสุดขั้ว》 เมื่อสิบปีก่อน เกมเอาชีวิตรอดนี้ได้จุติลงมาอย่างกะทันหัน ปกคลุมโลกทั้งใบด้วยชั้นน้ำแข็งภายในเวลาเพียงเดือนเดียว

จากแผ่นดินอันห่างไกล ก้าวสู่จุดสูงสุดของโลก สิ่งที่ต้องการมีเพียงการเดินเคียงข้างเหล่าโปเกมอนเทรนเนอร์รุ่นก่อน ๆ มากมาย ฝ่าฟันไปด้วยกันอย่างไม่ย่อท้อ

ชื่อจีน 我堂堂厉鬼，岂能郁郁屈居人下 ข้าคือวิญญาณร้าย ข้าจะยอมอยู่ใต้คนอาณัติคนอื่นได้อย่างไร!!!

ใครจะรู้แค่คำว่า "เบื่อจังโว้ย!!" ที่ผมตะโกนขณะนอนเบื่อเป็นปลาเค็ม ผมก็ถูกโยนมาทิ้งที่ไหนก็ไม่รู้ แถมยังต้องเล่นเกมเอาชีวิตรอดแปลกๆนี่อีกด้วย แล้วอีกอย่างนะ..ทำไมต้องเปลี่ยนผมเป็นสาวน้อยด้วย!?

ฉันถูกจับโยนเข้ามาในนิยายที่ยังเขียนไม่จบด้วยซ้ำ (แถมยังกลายเป็นผู้หญิงไปแล้วอีก...) โดยมีเสียงของ "ผู้แต่ง" ที่ทั้งงี่เง่าและสมัครเล่น คอยชี้นำฉันไปตามที่เขาเขียนในเว็บโนเวล

"นี้~ คุณออร์คขี้แพ้~ แค่เด็กผู้หญิงคนนึงก็ชนะไม่ได้หรอ~?" ชีวิตพลิกผันเมื่อหลุดเข้าไปในโลกของเกมที่เขาชอบ แถมยังเป็นตัวละครสาย "เด็กเวร" อีก ไอ้พาสซีฟที่ทำให้ทุกคำที่ออกจากปากมันน่าเตะสุดๆนี้มันอะไร!

เกิดใหม่เป็นตัวประกอบในนิยายที่ตัวเองเขียน แต่มาพบว่า ฉันคือหนึ่งในฮาเร็มของตัวเอกไม่ใช่หรอ! แต่ฉันเป็นผู้ชายนะ!โชคดีที่เนื้อเรื่องยังไม่เริ่ม ยังมีโอกาสแก้ไขได้! ตัวเอกฮาเร็ม? ไปเป็นหนุ่มเวอร์จิ้งซะ!

เกิกใหม่ในต่างโลกทั้งที ก็ต้องเป็นนักผจญภัยสิ

ภารกิจจีบสาว 15 ปีล้มเหลว! ข้าตกสวรรค์พลังหาย ระบบเลยสั่งให้ 'ไปตาย' เพื่อกลับบ้าน... แต่ไหงพวกนาง ดันคิดว่าข้า 'อกหัก' ประชดรัก!?

เมื่อมนุษย์ผู้เคยครองโลกทั้งใบกำลังสูญเสียที่ยืนให้แก่ปรากฏการณ์ลึกลับที่เรียกว่า 'วัตถุ' ทว่านี่คือเรื่องราวชีวิตสุดชิลของวัตถุตนหนึ่ง ณ กรุงโซล ท่ามกลางโลกใบนั้น

ฉันก็แค่นักวิทยาศาสตร์ในโลกของยอดมนุษย์และสัตว์ประหลาด แต่ไม่รู้ทำไมเหล่าฮีโร่ที่ฉันสร้างถึงยึดติดกับฉันแปลกๆ?

ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: ฆาตกรเหรอ? ผมน่ะพลเมืองดีแห่งเบย์กะนะ

กลายเป็นขุนนางผู้มีพรสวรรค์ต่ำต้อยไร้ค่า พรสวรรค์ที่ปลุกตื่นขึ้นมาก็ดันเป็นความสามารถสุ่มรางวัล ที่ทุกวันสุ่มได้แต่ของไร้ประโยชน์ เฮเคตจึงเตรียมใจแล้ว แต่ใครจะคิดว่า…พรสวรรค์สุ่มรางวัลนั้น กลับสุ่มได้

“ข้าได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้วยสายเลือดของราชัน!” “ข้าจะพิชิตโลก และครอบครองเหล่ามนุษย์ทั้งหมด!” “…หะ? เจ้าบอกว่าข้าเป็น ‘ฮีโร่’ งั้นหรือ?”

เกมออนไลน์ที่คุณจะดัดแปลงเรือยังไงก็ได้ แถมเกมนี้เป็นเกมเน้นโรลเพลย์แต่สุดท้ายในตอนพ่ายแพ้เรือที่แต่งมาก็ต้องจม...แต่ว่าจมแล้วตรูมาโผล่ที่ไหนฟระ!!! แถมออกเกมไม่ได้ด้วย!!!