Miyako

หลุดเข้ามาในโลกที่เต็มไปด้วยเวทมนต์เป็นสิ่งที่หลายคนฝันอยากให้เป็นจริง แต่สำหรับฉัน ฉันไม่ต้องการ! สิ่งที่ฉันต้องการคือ! กิน นอน เล่นเกม เท่านั้นเฟ้ยยย!!!

บทเพลงที่ดังขึ้นท่ามกลางป่าใหญ่ นำพาเขาให้ได้พบกับอิสตรีตาบอดผู้หนึ่ง "เจ้าเป็นใคร" ควรจะเป็นคำแรกที่เอ่ยออกมา ไฉนกับกลายเป็นคำว่า "แต่งงานกับข้าได้รึไม่"

ข้าก็แค่ตัวประกอบปลายแถวที่ตายก่อนวัยอันควรก็เท่านั้นเอง ไม่มีอันใดหน้าสนใจเลยสักนิดเดียว โปรดหันหลังแล้วเดินตรงไปหาแม่นางเอกของเรื่องนู้นเถอะ

ในโลกที่มีแต่ผู้คนใส่หน้ากาก ในโลกที่มีแต่คนเกลียดชัง ในโลกที่อยู่ตัวคนเดียว ในโลกที่เป็นแค่เครื่องมือ ในโลกที่ไม่มีความรักให้คนอย่างฉัน ในโลกที่มีแต่การแย่งชิง ในโลกที่ไม่มีความสุข น่าขำจังโลกแบบนี้

ฉันไม่คิดว่าการที่ยืนอยู่นิ่งๆและฟังเพลง จะทำให้ฉันตาย แล้วมาโผล่ในนิยายที่คุณลุงแปลกหน้าเอามาให้อ่าน แถมโผล่มาเป็นนางร้ายที่ไม่มีแม้แต่ใครจะรักอีก ฉันจึงตัดสินใจหนีออกมาซะเลย

ทำไม่ฉันต้องถูกทรมานคนเดียวด้วยล้ะ? ทำไม่ต้องเกลียดฉันด้วยล้ะ? ไม่มีพลังเวทมนต์แล้วทำไม่ล้ะ? น้องสาวที่คนอื่นอาจมองว่าดี แต่สำหรับฉันคนใหม่ อยากให้มันตายตายไปซะ หึหึ แต่ก่อนจะตายต้องทรมานก่อนนะ

คำว่าตัวประหลาดมักจะก้องอยู่ในหัวของฉัน แล้วคุณล้ะอะไรก้องอยู่ในหัว? ความรักหรือความตายกันแน่ที่ทำให้ทรมาน แล้วคุณคิดว่าอันไหนล้ะ? โดดเดี่ยวหรอใช้ฉันนั้นโดดเดี่ยว แล้วคุณล้ะโดดเดี่ยวเหมือนฉันหรอป่าว?