ขวัญนลิน

“นานแค่ไหน ฉันต้องเป็นผู้หญิงแทนคนคนนั้นนานแค่ไหน” “ไม่มีกำหนด” ไม่ได้ คุณต้องกำหนดมา จะกี่เดือน กี่ปีก็ว่ามา ฉันจะไม่อยู่กับคุณด้วยสถานะนี้ไปจนตายหรอกนะ”

"ได้ตัวผม ก็คุ้มแล้วละครับคุณผู้หญิง"

“ปล่อยไม่ได้ คุณเป็นเมียผมแล้ว สิ่งที่คุณจะต้องทำหลังจากนี้ คือการเรียกร้องความรับผิดชอบจากผมไม่ใช่วิ่งหนีผัวไป” “อีตาบ้า คนเขาไม่อยากได้ยังจะยัดเยียดให้อีก”

“ตอนนี้ร่างกายเธอเป็นของฉันแล้ว จำไว้ว่าฉันจะทำอะไรต่อจากนี้ก็ได้”

“อ อย่า...คุณกำลังเมา” เอ่ยบอกเสียงสั่นๆ ดวงหน้าร้อนผะผ่าว รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ในกาย เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ได้แนบชิดกับกายแกร่ง “ไม่ ฉันไม่ได้เมา รับรองได้ว่าจะพาเธอขึ้นสวรรค์อย่างแน่นอน”

“วรดา นี่เธอหาว่าฉันแก่เหรอ หา” “ก็มันจริงนี่คะ อุ้มวิกกี้แค่นี้ถึงกับข้อมือเคล็ดกันเลยทีเดียว” “งั้นก็มาลองลิ้มรสคนแก่สักหน่อยเป็นไง”

“คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย เราไม่ได้รักกันจะแต่งงานกันได้ยังไง อีกอย่างฉันเป็นคนรักของเพื่อนสนิทของคุณนะ” “คนรักกำมะลอ คิดว่าผมจะเชื่อหรือไง” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมุมปากหยัก “คุณรู้! อย่าบอกนะว่าเป็นแผนพิสูจน์”

เจ้าพ่ออ่างสุดหล่อกับภารกิจพิชิตตัวและหัวใจผู้มีพระคุณคนสวยที่ช่วยชีวิตจากการถูกลอบยิง

คุณหมอสูตินรีคนสวยกับปฏิบัติการล่าตัวอ่อนของมาเฟียวายร้าย

“จดก่อน ครบหนึ่งปีแล้วฉันจะหย่าให้”

“ในเมื่อคุณกำลังจะแต่งงาน ก็ไม่จำเป็นต้องมีฉันเป็นผู้หญิงบนเตียงอีกต่อไป เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องมาหาฉันอีกแล้ว ส่วนข้าวของของฉันก็ให้ลูกน้องคุณเอามาให้ที่คอนโดฯก็แล้วกัน”

“เดี๋ยวก่อนแพรไหม” เดนิสเอ่ยเสียงดัง “นี่เธอจะให้ฉันช่วยตัวเองเหรอ”

“คนทุเรศ ฉันเกลียดและขยะแขยงคุณเต็มที” “แต่ผมไม่นะ ผมชอบความเกลียดของคุณ ชอบที่คุณรังเกียจและขยะแขยง แต่ตอบสนองดีเป็นบ้า หึๆ”

‘ฟ้ารักพี่กรนะคะ’ รอยยิ้มหวานหยดที่เขาไม่มีวันลืม รอยยิ้มที่ทำใจเขาสั่นไหวทุกครั้ง ‘พี่ก็รักฟ้า รักมากที่สุดเลย แต่งงานกับพี่นะคะ’ ‘ค่ะ ฟ้าจะแต่งงานกับพี่กร’

“อาไม่ยอมแพ้หรอกนะ อาจะทำให้อลิสมาขออาแต่งงานให้ได้ คอยดูสิ”

“ถ้าคุณยอมให้ผมจูบเกินห้านาทีแสดงว่าคุณชอบผม แต่ถ้าไม่ถึงก็แสดงว่าไม่ชอบ” “ไม่มีทาง ฉันไม่หลงกลคุณหรอก"

“ไม่มีเพื่อนคนไหนจะจูบกันได้ดูดดื่มแบบนี้หรอกครับ ยอมรับเถอะว่าเคมีของเราน่ะเข้ากันสุดๆ ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้ว่าเรื่องไหน”

“อย่าทำแบบนี้นะ คุณต้องปล่อยฉัน ฉัน เอ่อ มีสามีแล้ว” หล่อนว่าเสียงขุ่นอย่างนึกโมโห เขาเห็นหล่อนเป็นอะไรสำหรับเขากันแน่ นึกอยากจะระรานเมื่อไรก็ได้อย่างนั้นหรือ ปวริศหัวเราะหึๆ ในลำคอ ไม่ได้ใส่ใจน้ำ

เพราะต้องการตอบแทนบุญคุณของผู้มีพระคุณที่จากไป เธอจึงสัญญาไว้ว่าจะเป็นเมียคนที่สองของพ่อเลี้ยงเมฆินทร์ และมีลูกไว้สืบสกุล

“อุ๊ย! นี่คุณ ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามฉวยโอกาสกับฉันน่ะ” “แบบนี้ไม่ผ่าน ถูกจับได้แน่นอน คุณต้องทำตัวให้ชินเวลาถูกผมกอดหรือแบบนี้” แบบนี้ของเขาก็คือหอมแก้มนวลสวยฟอดใหญ่ “เขินได้ แต่อย่าขัดขืน แสดงความไม่พอใจ”