ปากกาเงาสายลม

เมื่อระดับจิตถูกยกขึ้นข้าไม่จำเป็นต้องนอนบนต้นไม้นั่งห้าวบนยอดหิน ศาลาไม้ร้างเป็นอาณาเขตที่ข้าพำนัก เฝ้ามองสงครามของเหล่าเทพต่างมิติแสวงความบันเทิง