Alexander_Marry

ในจักรวาลที่ไร้ขอบเขต แสงสีขาวนวลตาที่ใครต่อใครพรรณนาถึงยามสิ้นอายุขัยนั้นไม่มีอยู่จริง สำหรับ หลินเสี่ยวเหอ สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในโสตประสาทคือความเงียบงันที่บีบคั้น ทว่า... ความตายกลับไม่ใช่จุดจบ

ณ ท้องพระโรงซึ่งลอยอยู่กลางห้วงอวกาศ ที่ซึ่งบทเพลงอันยิ่งใหญ่ขององค์เอรู พระผู้สร้าง ยังคงขับขานกังวานไม่รู้จบ ท่ามกลางท่วงทำนองศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพลิ้วไหวประสานกันดุจสายนทีกลับปรากฎ “ตัวโน้ตหนึ่ง” ขึ้น