ทุกสิ่งที่ได้พบเจอกลับกลายเป็นคำหลอกลวง มันช่างน่าสับสนนัก สิ่งที่เคยได้มีก็หยุดมือไปจนหมด ถูกทอดทิ้งจากเหล่าผู้คนที่รู้จัก ความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ริบหรี่ลงทุกนาที. . . จนกระทั่ง “ เธอ “ ได้พบกับ “ เขา “ ที่เข้ามาช่วยเหลือด้วยรอยยิ้ม. . .

เมื่อการมีชีวิตตามต้องการเป็นเพียงสิ่งที่ใจฝัน แม้จะรู้อย่างนั้นแต่เธอก็ยังดิ้นรนต่อไปไม่รู็จบ เธอจะสามารถมีมันได้รึเปล่า เธอจะไคว่คว้ามันมาได้ไหม. . . *เตือน เรื่องนี้ใช้คำไวพจน์เยอะและการใช้ภาษาโบราณข้าๆเจ้าๆ จัก=จะ และเป็นแลอะไรแนวๆนี้ ถ้าทนอ่านไม่ไหวก็ข้ามไปได้นะ*