- 20
- 10.64K
- 166
- 0 (0)
"เสียซิงให้ฉันซะแล้ว แล้วเธอจะเอาอะไรไปต่อรองไอ้พวกผู้ชายหหน้าโง่พวกนั้นประเคนของแบรนด์เนมให้เธอล่ะทีนี้ จำไว้นี่แค่บทเรียนสำหรับผู้หญิงเลวๆชอบแย่งของของคนอื่น"
"เสียซิงให้ฉันซะแล้ว แล้วเธอจะเอาอะไรไปต่อรองไอ้พวกผู้ชายหหน้าโง่พวกนั้นประเคนของแบรนด์เนมให้เธอล่ะทีนี้ จำไว้นี่แค่บทเรียนสำหรับผู้หญิงเลวๆชอบแย่งของของคนอื่น"
ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชายหล่อ รวย โสด มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังทั้งนั้น ทำไมทุกคนถึงโดนหน้าหล่อๆ คำพูดหวานล้ำ รอยยิ้มกระชากวิญญาณนั่นหลอกเอาได้ หมอนั่นไม่ใช่เทวดานะ เขาคือปีศาจ
หนุ่มหล่อที่ร้ายกาจยิ่งกว่าปีศาจตนไหน ในอดีตเขาย่ำยีหัวใจเธอ มาตอนนี้เขาก็ยังตามมาย่ำยีร่างกายของเธอ แล้วทำไม ยิ่งหนี กลับยิ่งเหมือนวิ่งวนอยู่ในวงเวียนความเจ็บปวดนี่ด้วย
"เธอต้องรับผิดชอบ" "???" หมอนี่กำลังพูดเรื่องอะไร "จูบไอ้ซอลมีค่ายิ่งกว่าทองคำอีกนะยัยเบื๊อก แค่มือยังไม่มีผู้หญิงคนไหนในโลกนอกจากแม่มันที่ได้จับ แล้วปากแดงๆนี่ยิ่งโคตรบริสุทธิ์ดุจน้ำค้างยอดดอย เธอ
โอเค เขาหล่อ เขาฮอต เขาป๊อบ แล้วยังไง ถ้าฉันอยากจะได้ ยังไงฉันก็ต้องได้ ต่อให้ต้องขุดมารยามาสักล้านเล่มเกวียนฉันก็จะทำ
เขาทำลายเธอในวันที่เธอให้ความช่วยเหลือเขา เธอบอกกับตัวเองว่า เธอจะลืมทุกอย่าง แล้วกลับไปเริ่มต้นใช้ชีวิตใหม่ แต่วิมานในฝันกลับล่มลงไม่เป็นท่าทันทีที่สบตาคู่นั้น ฝันร้ายทีตามหลอกหลอนเธอไม่รู้จบ
“โอ้ สรรพนามเปลี่ยนไวจังแฮะเมื่อกี้ยังคุณอย่างนั้น คุณอย่างนี้อยู่เลย” “สรรพนามอย่างนั้น มันสำหรับคนที่มีมารยาทไม่คู่ควรกับคนเลวๆอย่างนายหรอก” “หืม?คนเลวๆ? แต่คนเลวๆที่ว่า คือคนที่กำลังจะเป็นผัวเธอนะ"
"เพื่อนเตี่ยมึงสิ นั่นน้ำหนาวน้องสาวกู อยู่ป.6" เสียงไอ้น้ำหนึ่งเพื่อนสนิทเหมือนมีดเสียบเข้ากลางคอหอย คำว่าซวยคงไม่เพียงพอกับเรื่องบัดซบครั้งนี้ คุก ดูจะเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุดในเวลานี้
ประกาศศศศศศ
โลกนี้มันโหดร้ายนะว่ามั้ย ฉันอุตส่าห์หนีรอดปากเสือปากจระเข้มาได้ตั้งนาน กลับต้องมาพลาดท่าให้ไอ้หน้าหวานที่ดูอ้อนแอ้นเจ้าสำอางอย่า 'ซีซ่าร์' นี่อย่างหมดท่าฉันไม่รู้ว่าตัวเองไปสะกิดต่อมเกลียดอะไรเขาเข้า
