นางเกิดมาเพื่อทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จ หลายร้อยหลายพันหลายหมื่นปีที่นางอยู่มา โลกเปลี่ยนเเปลงตลอดเวลา ใจนางเองก็เช่นกัน...

ความรักที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆในหัวใจของเขา โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายก็รู้สึกเเบบเดียวกัน เเต่ทั้งสองคิดว่ารักครั้งนี้คงเป็นได้เพียงเเค่ความฝันจึงได้เเต่เก็บเป็นความลับตลอดมา จนนาทีสุดท้ายของชีวิต..??

การจากลาครั้งนี้ เธอจะไม่กลับมาหาเขาอีกตลอดกาล เพื่อซ่อนตัวอยู่ในเงาดวงจันทร์ เธอจะทอดสายตามายังเขาอยู่เรื่อยไป...

อยากให้นายรับรู้เอาไว้ว่า เเม้เวลาจะผ่านไปนานเเค่ไหน ระยะทางระหว่างใจฉันจะห่างนายเพียงใด เเต่ในใจก็ยังคงรักนายไม่เปลี่ยนเเปลง...

เพราะรักถึงทำ เพราะรักถึงอยากอยู่ใกล้ เพราะรักถึงได้กัน...-////- (ติดเรทเด้อ)

ถ้าฉันทำอะไรที่ทำให้นายเสียความรู้สึก...ฮารุ ฉันขอโทษ เเต่ฉันไม่เคยหมดรักในตัวนายเลยนะ ฉันจะรอนายอยู่ที่ไหนซักเเห่ง ไม่ต้องตามหาฉันนะ เเค่เห็นนายมีความสุขก็พอ...ฉันก็หมดห่วงเเล้ว

หวนคืน กลับมาพบกันอีกครั้ง...มันก็เเค่นั้นล่ะนะ

สายตาคู่นี้ยังคงมองนายจากที่ที่ไกลเเสนไกล เเต่นายสามารถมองเห็นฉันได้ง่ายดายเหลือเกิน อยู่เพียงเเค่เอื้อมมือ เเต่กลับคว้าไว้ไม่ได้ มันทรมานนะ...

อะไรกันที่อยู่ๆไอ้น้องชายตัวเเสบอย่าง'ซีซั่น'ถึงพาไอ้พวกหมาป่ามาอยู่บ้านฉันเนี่ย! เเถมเเต่ละคนหล่อๆกันทั้งนั้น ชีวิตฉันจะสงบไหมให้ทาย...^O^