“ชาติหน้าขอให้ท่านจงเป็นฝ่ายเฝ้าวอนขอความรักจากข้าบ้าง” เพราะพลั้งปากพูดไปด้วยความโกรธ ชาตินี้นางจึงต้องเผชิญกับการติดตามขอความรักอย่างบ้าคลั่งจากองค์รัชทายาท “สวรรค์ ข้าขอถอนคำพูด!”

ชินอ๋องรู้ดี แม้ว่าภรรยาที่นอนอยู่ข้างกายจะทำหน้าที่ภรรยาได้อย่างยอดเยี่ยมเพียงใด แต่ภายในดวงตานางกลับซุกซ่อนใครบางคนเอาไว้ ใครคนนั้นที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงพระองค์ได้เลย

"อย่าได้บังอาจหนีไปจากข้าอีกองค์หญิงไป๋อวี้!!!" เสียงทรงอำนาจตะคอกนางด้วยความโกรธที่โลดแล่นขึ้นมายังหัวใจ มือแกร่งบีบไหล่เล็กอย่างแรงด้วยความลืมตัว หมดสิ้นแล้วซึ่งความอ่อนโยนดังวันวาน