คาร์ไลล์นิยามสาวๆบ้านเอเรบัสให้ครอบครัวของเขาฟังว่า [ความงามที่มีพิษ] พวกเธอดูเหมือนแวมไพร์ก็ไม่ใช่ แม่มดก็ไม่เชิง แต่เขารู้อย่างหนึ่งคือสี่สาวเป็นตัวปัญหาที่มีเรื่องกับใครไปทั่ว ไม่เว้นพวกโวลตูรี

ชีวิตของฉันคงเหมือนนิยายเกิดใหม่หลายพันเรื่อง แต่เพิ่มเติมคือโลกแฮร์รี่ที่ฉันหลุดเข้ามามันไม่เหมือนในนิยายเลยน่ะสิ แล้วไหนจะครอบครัวพอตเตอร์ที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาแถมจอมมารดันโดนสาปเป็นไก่โอ๊กอีก

โวลตูรี่ไม่เคยเคลื่อนไหวประเจิดประเจ้อ แต่คราวนี้พวกเขาต้องปวดหัว เพียงเพราะอาโรมัวแต่วิ่งไล่จับน้องสาว [อาโร]--น้องข้าหายช่วยตามจับที

ไฟแห่งสงครามที่มอดดับลง เขาเจอเธอที่ชายแดนท่ามกลางซากศพโชกชุ่มด้วยหยาดโลหิต เด็กสาวผอมกร่อง ไร้จิตวิญญาณผ่านดวงตา "เจ้ามีประโยชน์อันใดต่อข้าเล่า?" "ร่างกายค่ะ...ฉันขอมอบร่างกายนี้ให้ท่านนะคะ"

❝โวลตูรี❞ เปรียบเสมือนราชวงศ์ผู้คุมกฎเหล็กในโลกแวมไพร์ มันจะเป็นอย่างไรหากไกอัสผู้ทะเยอทะยานและเกลียดชังทุกสิ่ง ❝เป็นผู้แหกกฎเสียเอง❞ แหกกฎเพราะสาวน้อยตากลมคนหนึ่งที่เป็นอาหารมื้อดึก