"ฉันแค่คิดว่าโง่ๆ ว่าถ้าไม่ได้เธอไม่ชอบฉันและฉันก็คงบีบบังคับเอาเธอมาครอบครองไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆ ก็อยากอยู่ใกล้ๆเพื่อปกป้องเธอ แต่สุดท้ายแล้วก็ทำไม่ได้ซักอย่าง" "งั้นต่อไปนี่มาปกป้องฉันตลอดไปด้วยนะ"

ทั้งเขาและเธอต่างเต็มไปด้วยบาดแผลทางจิดใจโดดเดียว อ้างว้างและไม่ซึ่งที่พึ่งพา สับสนในหนทางที่พวกเขาเลือก [ฟิคนี้ได้ไอเดียมาจากตอนที่ฟังเพลงเพลงpolarisของaimerค่ะ]

เบน ยอมทิ้งชื่อเดิมและครอบครัวเพื่อมาเป็นสปายในองค์กรของสโน๊ค เค้าถูกจับได้และโดนทรมาณ ทุกคนคิดว่าเค้าตายไปแล้ว แต่เค้ากลับมาในชื่อใหม่คือแมตต์เด็กช่างไอทีคนใหม่ในองค์กร

"เพราะเจ้าเป็นผู้มีพลังจิตเจ้าควรช่วยเหลือข้า" "ฉันไม่ทำงานฟรีๆหรอกนะ มันต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันบ้าง" "เจ้ากำลังพูดจาเหมือนพวกพระเอกในละครหลังข่าวเลย" "เธอจะบ้าเหรอ!! ใช่ตอบแทนแบบนั้นซะที่ไหนล่ะ!!"

ยามานากะ อิโนะ ผู้นำตระกูลยามานากะ ผู้ใช้คาถาพลังจิตย้ายร่างได้ดีที่สุด นินจาแพทย์เจ้าของร้านดอกไม้ ผู้เชี่ยวชาญด้านพฤกษศาสตร์ นินจาสาวมั่นในสายตาหลายๆคน แต่มันจะใช่แบบนั้นจริงๆเหรอ