isayomith

คือไรท์เข้าใจนะว่าการตั้งชื่อเรื่องมันซ้ำ แต่ขอเถอะไรท์ไม่ได้แต่งจริงจังมา 4 ปีแล้ว เพราะฉนั้นมาอ่านหน่อยนะ! [อ่านข้อมูลเบื้องต้นเพื่อสอดรู้เรื่องราวของไรท์ท่านนี้]

เสียงระฆังแห่งวัดเชตวันมหาวิหารสะท้อนความอนิจจังแว่วมา... สีสันอันหลากหลายของดอกสาละนั้นบ่งบอกถึงความไม่จีรัง... แต่ทว่า! มันยกเว้นพวกพ้องของฉัน! บราเทอร์! (อ่านข้อมูลเบื้องตนได้นะครับ)

ไงนะ!?!! นี่ฉันต้องตายตั้งแต่ canto แรกเลยหรอ!! ไม่เอา!! ยังไงๆๆฉันก็จะต้องไม่ตายย!!!!

คำโปรยไม่มี แต่ที่แน่ๆเอนจอยกับเนื้อเรื่องแน่นอนครับ

"จากข้อกล่าวหาทั้งหมดที่แกมี.." เขายกค้อนขึ้ช้าๆ "ศาลมีคำพิพากษา.." ตึ้ก!! เสียงค้อนตกกระแทกดังขึ้นพร้อมกับกล่าวว่า "ว่าแก..มีความผิด!"

ไว้เขียน หรือแชร์ นิยายที่ตัวเองอยากแต่งครับ ซึ่งให้คนอ่านทั้งหลายมาอ่านดูว่าคอนเซ็ปต์เรื่องไหนเวิร์คบ้าง ซึ่งจะแต่งไว้แบบเหมือนตอนที่ 1 ของนิยายธรรมดาเลย ในแต่ละเรื่องนะ เข้ามาอ่านเล่นๆได้-