Kasper11

เวลาพักเที่ยงอันน้อยนิด เร่งรีบกับการกินข้าว เสมือนกำลังรับเคลียร์โปรเจคเตรียมพรีเซนต์หัวหน้า แต่ทำไมทุกช่วงเวลาสั้นๆ มันถึงทำให้หัวใจพองโตได้ขนาดนี้กัน ?

หนุ่มนักเขียนตกอับ ที่จำใจต้องกลืนน้ำลายตัวเอง หอบข้าวของกลับบ้านเกิด กลับ...มาเจอสิ่งเดิมๆ บรรยากาศเก่าๆ แต่ทำไมการกลับมาของเขาคราวนี้...มันถึงทำให้เขาเปลี่ยนไปกันนะ ?

ทุกสิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่ความจริงเสมอไป... #Editดบบ

การหลอกล่อเด็กน้อย(?) ด้วยของกิน... "ผะ-ผมอิ่มเเล้วนะครับ!" เวลาผมเห็นเเก้มตุ่ยๆ นั้นกำลังขมุบขมิบเวลาเคี้ยวอาหารทีไร...ใจมันมันก็อ่อนระทวยทุกที