บางทีความเสียใจ อาจไม่เคยสิ้นสุดลงอย่างแท้จริง

หนังสือสักเล่มหรือใครสักคน ที่ทำให้เราเลิกหลงทาง

ไม่ว่าจะย่อท้อแค่ไหน ขอให้เงยหน้าเข้าไว้ ชีวิตเรายังมีของอร่อยอีกมาก

การสืบสวนแห่งความหวาน กับความลับของความสุขที่ชวนให้น้ำลายสอ

การไม่เห็นอกเห็นใจผู้อื่น ก็เหมือนการหยิบร่มออกมาจากความรู้สึก ซึ่งไม่มีร่มคันไหน ที่กันสายฝนได้ตลอด

ณ บ้านแห่งความเหงาหลังนี้ เราจะมีความสุขหรือไม่...ไม่ได้อยู่ที่คนอื่น แต่อยู่ที่ตัวของเราเอง

โลกเราเป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร การมีชีวิตอยู่ก็มีเรื่องไม่สะดวกแบบนี้ล่ะ

บางทีความสุขก็เกิดขึ้นได้ง่ายๆ คืออยู่ในสถานที่ ที่ใช่ในเวลาที่เหมาะสม

เราต่างมีโลกของเรา และเราทุกคนล้วนเป็น มิตรภาพบนต่างดาว

มิติกาลเวลามาบรรจบ ร้านค้าเคยช่วยเหลือผู้คนมากมาย จะสร้างปาฏิหาริย์ให้เกิดขึ้นได้หรือไม่

แม้สิ่งของจะมีรอยด่างก็ไม่เป็นไร เพียงแค่ขอได้เห็นคุณค่าก็พอ

เรื่องความทรงจำระหว่างคนกับหนังสือ ที่ให้นึกถึงสิ่งที่ตกค้างอยู่ในใจของหนังสือ

คาเฟอีนในวันธรรมดาตอนเช้า ที่จะช่วยเยียวยาหัวใจ ให้หอมกรุ่น

เรื่องราวอบอุ่นใจที่สื่อผ่าน "จานอาหาร" ที่ใครคนหนึ่งตั้งใจปรุง มื้ออร่อยเพื่อใครอีกคน

แม้ไม่อาจขจัดปัญหา แต่อาหารอร่อยและดีต่อร่างกาย จะช่วยบรรเทาความทุกข์ ได้เสมอ

คุณคิดว่าชีวิตและการใช้ชีวิต มีความสำคัญกับเวลาหรือไม่

ความเศร้าเสียใจไม่อาจชดเชยได้ แต่จงอย่าปฏิเสธช่วงเวลาอันงดงามที่เกิดขึ้น