‘ลมพระพายชายชื่นในคืนนี้ กลิ่นราตรีหอมระรื่นชื่นใจแสน ดอกไม้อื่นดื่นไปในดินแดนจะเหมือนแม้นราตรีไม่มีเลย’

เธอชอบวาดรูปสีฟ้า แล้วเขาก็กลายเป็นเฉดสีใหม่ที่เธอไม่เคยวาดมาก่อน

รักมันไม่มีขีดจำกัดหรอกนะ.....

กลิ่นหอมพิเศษน่ะ...ต่อให้มันเจือจางหายไปกับอากาศแล้ว ก็ยากที่จะลืมเลือนใช่มั้ยล่ะ :)

'ที่ทะเลทมิฬแห่งนั้นน่ะ ตายไม่ทรมานหรอก...'

จุดเริ่มต้นของความรัก...มันเกิดขึ้นจากที่ไหนกันนะ