"โกหก หลอกลวง ไร้ความเชื่อใจ มีอะไรที่ฉันเชื่อภรรยาตัวเองได้บ้าง? หึ กี่ครั้งแล้วที่เธอโกหก ต้องให้ฉันแกล้งทำเป็นไม่รู้อีกสักเท่าไหร่หา? แม้แต่คำว่ารักที่เธอพร่ำบอกฉัน ฉันยังไม่รู้เลยว่าจริงหรือหลอก!"

เขาเป็นเหมือนเจ้าชายที่สง่างาม ส่วนเธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาที่ก้าวเข้ามาเป็นนางบำเรอของเขา

“การเป็นเมียที่ถูกเกลียดก็ดีเหมือนกัน ไม่มีความผูกพันธ์ ผูกกันไว้ด้วยความเกลียด และจากกันไปพร้อมกับความเฉยชา แม้แต่น้ำตาสักหยดก็จะไม่ให้ใหลลงพื้น”