Littlewormbook

"ถึง ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์... พวกมันกำลังมา เราต้องการที่หลบภัย ได้โปรด... เพื่อเห็นแก่ลูกชายของผม..." คำตอบที่ได้รับกลับมาคือความเงียบงัน และในคืนนั้น พ่อกับแม่ก็สิ้นใจลงต่อหน้าต่อตาเขา

"ที่นี่ที่ไหน...โลกหลังความตาย?" เขาลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นตามตัวอย่างไม่ทุกข์ร้อน ความตายสำหรับเขาอาจเป็นแค่การย้ายที่นอนเท่านั้น

ในยามราตรีที่ศาลเจ้าชิรายามะ องเมียวจิหนุ่มผู้ตาบอด ชิรายามะ คาเงยามะ ต้องเผชิญหน้ากับพายุพลังงานปริศนาที่พัดพาตัวเขาและศาลเจ้าทั้งหลังทะลุมิติสู่ดินแดนแห่งใหม่ โลกที่เเต่ความมืดมิดครอบงำและภูตผีปีศาจ

ในโลกที่ ‘อาหาร’ คือทุกสิ่งทุกอย่าง การต่อสู้ของเหล่าเชฟไม่ได้วัดกันด้วยกำลัง แต่วัดกันที่รสชาติบนปลายลิ้น ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร มาจากไหน...

"รายงานการประชุมเมื่อเช้า... ทำไมฟอนต์หัวข้อถึงไม่ตรงกับเทมเพลต?" ...สวยก็สวยหรอก แต่ดุขนาดนี้ ใครจะได้เห็นมุมอ่อนโยนของเจ๊แกบ้างเนี่ย ชาตินี้คงไม่มีทาง!...

"ที่นี่... ที่ไหน?" นางกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่ใช่ทุ่งราบแห้งแล้งของสนามรบ แต่เป็นป่าดิบชื้นที่มีต้นไม้ขนาดมหึมาสูงเสียดฟ้า พืชพรรณที่นี่ดูแปลกตาและ... มีพลังงานบางอย่างไหลเวียนอยู่ พลังงานที่นางไม่คุ้น

ในโลกใบเก่าของฉัน 'ปิปิตง' เป็นเพียงตัวละครบนหน้ากระดาษและภาพเคลื่อนไหว เธอคือราชินีผู้สง่างามบนบัลลังก์ที่อาบด้วยเลือด คือจอมวายร้ายที่ทุกคนชิงชัง แต่สำหรับฉัน... เธอคือโศกนาฏกรรมที่งดงามที่สุด