เ ค ว้ ง

"สุงุรุฉันว่าฉันกำลังจะตายเพราะโรคหัวใจ"ซาโตรุพูดพรางกุมอกตัวเองแน่น "สติซาโตรุ นายแค่ใจเต้น"สุงุรุ ชักจะเอือมกับเพื่อนตัวเองทำตัวตกหลุมรักแรกพบเป็นสาวน้อยไปได้ "ถ้ารุ่นพี่ตายจริงฉันจะไม่เสียใจค่ะ"--

ตัวข้านั้นล้วนแล้วแต่เดินเฉื่อยบนถนน มิสนใจสรรพสิ่งใดที่มิหน้าสนใจ ในใจควญหาแต่อินาริซูชิ..โอ้มายคนไม่มีใครคบ ขอร้องอย่าสนใจข้า เพราะข้าเป็นแค่แมว..อยากกินโอเด้ง..(หิวแล้ว)

ถ้าหากตัวร้ายนั้นต้องจบไม่สวยทุกครั้ง เธอก็คงเป็นแบบนั้นเช่นกัน ชีวิตจริงที่ยิ่งกว่านิยาย ต้องการหลบหนีโลกแสนโหดร้าย เพื่อไขว้ขว้าสิ่งที่เธอปรารถนาที่สุด เดิมพันด้วยชีวิต...หรือเดิมพันด้วยความรัก?

ถูกตราหน้าเพียงเพราะมีรอยตราแห่งพระเจ้าที่หน้าชิงชัง ตระกูลต่างย่ำยีจนไม่เหลือ ชีวิตที่ดับไปเพียงเพราะถูกสังหารโดยตระกูล....เธอเกิดมาเพื่อตายหรือเกิดมาเพื่ออยู่และรัก?

ฆาตกรต่อเนื่องที่เลือดเย็นได้มีความปรารถนาสิ่งหนึ่งที่จะเปลี่ยนชีวิต หากปรารถนาก็พร้อมจะทำทุกสิ่งให้ได้สิ่งนั้นมา........แต่ทำไมถึงถูกรุมลอมได้ละ.....เธอเป็นถึงฆาตกรเลยนะ.....กลัวกันบ้างสิ

ในดินแดนสยามแห่งนี้ถูกเรียกว่าดินแดนจอมขมังเวทอย่างไม่ต้องสงสัย เป็นจอมขมังเวทพวกศาสตร์อื่นๆที่ไม่ใช่เวทมนต์หน่ะนะ ข้าวสารเสก น้ำมนงี้ ไม้หวายแช่เยี่ยวไล้ผีอะ ก็คิดงั้นแหละจนมาอยู่ในดินแดนจอมขมังไสย--

เป็นแค่นักฆ่าเงาที่เก่งกาจแท้ๆแต่ดันสะดุดขาตัวเองหัวกระแทกแล้วตาย แล้วทำไมถึงมีร่างเป็นเด็กละเดี๋ยว!!!ที่นี้ที่ไหน!!!//...พวกนายเลิกยุ่งกับฉันสักที!!