“อย่างจันทร์ไม่ต้องยัดเยียดตำแหน่งเมียให้เหนื่อยหรอก แค่บอกคำเดียว พี่ก็แก้ผ้ามาหาแล้ว”

“นี่คุณ! แค่จูบเองนะจะอะไรนักหนา ดื้อมากเดี๋ยวก็ปล้ำซะดีมั้ยเนี่ย!”

“ฟ้าจะไม่เอาเรื่องลูกมารั้งพี่ติณณ์ไว้ ถ้าเด็กคนนี้คลอดออกมา เขาจะต้องอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่น ใช้นามสกุลวรรณราชา และแม่เขาต้องชื่อฟ้า...ไม่ใช่ชื่อบัว!”

บ่วงรักที่หอมหวนเช่นกุหลาบ หวานช่ำเช่นน้ำผึ้ง ทว่าอันตรายเยี่ยงยาพิษ!...แต่ถึงกระนั้น หล่อนก็ยังคงพลาดท่า ตกบ่วงนั้นซ้ำๆอยู่ร่ำไป!

เธอเปรียบดั่งเพชรที่ชะตานำพาให้หล่นจมดินลงโพรงหญ้ารอวันทับถมของวัชพืช...ก็เท่านั้น

“อ้าว เป็นผู้หญิงลักหลับผู้ชายไม่ได้เหรอ โทษๆ ไม่รู้”

เมื่อรักแรกปลิวไปเหมือนกลีบดอกไม้ ‘เขา’จึงต้องตามกลับมาภายใต้การโกหกที่ทุกคนถึงกับต้องร้อง...คิดอะไรของแกว่ะไอ้พีร์!!!

เมื่อสิ่งลี้ลับออกอาละวาด อำนาจร้าย...จึงกลับกลายเป็นอำนาจรัก