OrochinoIkasuji

"เครื่องอ่านความทรงจำ? อีกแล้วหรอ ไม่เบื่อรึใงเธอน่ะ แต่ว่ามันก็ไม่แปลกหรอก มันก็สนุกทุกเลยนี่หน่า"ชายคนหนึ่งกล่าวก่อนที่จะเดินออกไปจากหญิงสาว?คนหนึ่ง

นี่คือเรื่องราวของ ความหวัง ความสิ้นหวัง ความต้องการ และ ความบิดเบี้ยว กับเด็กหนุ่ม(?)ที่จะนำทุกอย่างสู่จุดจบเมื่อถึงเวลา

ในขณะที่บักแว่นกำลังเคลียกับแฟน(คนปัจจุบัน) แฟนเก่า(ยันเดเระ) และ แฟนเก่า(ที่ไม่มีปัญหาอะไรกันแล้ว)สำเร็จ ดันเจี้ยนก็ดันเปิดหน้าห้อง ตามที่ฝันเฉยเลย แล้วมีสัญลักษณ์บางอย่างปรากฏขึ้นบนมือขวาของบักแว่น

(เหตุการหลังเรทติ้งเกมกันไรเซอร์ไม่กี่วัน)อิซเซย์รู้สึกตัวว่าพวกรีอัสตีตัวออกห่าง อิซเซย์คิดว่า ปล่อยเวลาส่วนตัวให้กับพวกรีอีส บ้างชะตากรรมของอิซเซย์จะเป็นจะเป็นอย่างไรหลังจากนี้ จิตตกจนจนฆ่าตัวตายหรอ

[การปกป้องมันคือหน้าที่ จงอย่าใช้ความรู้สึกมาเกี่ยวข้องเด็ดขาด]คำพูดของใครบางคนที่พูดต่ออิซเซย์วัยเด็ก [แสงกับความมืดก็ไม่ต่างกันหรอกเชื่อลุงเถอะ ถ้าแสงกับความมืดของเธอถูกแยกจากกัน ยังมีคือตัวเธอเอง]

"ฉันก็แค่คนที่อยากสร้างสิ่งที่อยากสร้าง ถึงแม้จะช่วงชิงชีวิตอื่นก็ตาม555555"พระเอกหรือตัวร้ายดีละ ทรยศคนอื่นไปทั่วน่ะ