น้ำพิงค์ : "ไม่รู้ว่าฉันคิดถูกไหม ที่ตัดสินใจมาทำงานที่นี่" ตอนนี้ฉันไม่ได้ทำงานแค่หน้าที่เลขาแล้ว แต่.. ฉันต้องเข้ามาเป็น ทาสแห่งกามอารมณ์ให้กับ CEO ที่ฉันเป็นเลขาให้อยู่ เพราะ...

ถ้าทุกอย่างมันเป็นไปตามใจหวังก็คงจะดี ถ้าเลือกได้ฉันขอเลือกเป็นมนุษย์ธรรมดา ที่จะอยู่กับคนที่ฉันรักอย่างมีความสุข แต่เพราะฉันไม่ใช่มนุษย์มันอันตรายเกินไป ที่เธอจะมาอยู่ใกล้ฉัน.เราไม่ควรรู้จักกัน

เมื่อความรักเข้ามาเพื่อ "หยุด" ความเจ็บปวดในใจของคนคนหนึ่ง จากใจที่แข็งกระดา่ง ให้อ่อนโยนอีกครั้ง