‘แกจะให้ฉันไปกับคนพวกนี้คนเดียวเนี่ยนะ ไม่เอาด้วยหรอก ดูแต่ละคนสิ หน้าตายังกับมหาโจร ไม่ได้รู้จักกันด้วยนะแก” เสียงกระซิบกระซาบออกแนวหวาดกลัวของอิง ทำให้เพื่อนทั้งสองต้องหัวเราะกับความคิดช่างจินตนาการ

กลิ่นบุหรี่อ่อน ๆ ที่ลอยอวลอยู่ในลมหายใจหอบกระเส่ายามวิธานจงใจใช้มันลามเลียผิวแก้ม กัญจน์เผลอสูดกลิ่นนั้นเข้าไปอย่างลืมตัวยอมรับว่าการกระทำนั้นของเขา ทำให้เลือดในกายหล่อนเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง

สายป่านโหมงานหนัก สิ่งเดียวที่คอยหล่อเลี้ยงจิตใจให้มีแรงตื่นขึ้นมาต่อสู้กับเรื่องราวมากมายในทุกเช้า คือเจ้าของดวงตาคมบนใบหน้าหล่อคมคายของลูกค้าประจำที่ผูกปิ่นโตร้านข้าวแกงของแม่

TOY ตัวอักษรเพียงสามตัว แต่ทว่าสามารถทำให้ฉันสามารถทิ้งทุกอย่างตรงหน้าเพื่อปลีกตัวออกไปโบกแท็กซี่มุ่งหน้าสู่จุดหมายสำคัญ...ฉัน...เขา...และโค้ดลับที่รู้กันสองคนในฐานะ...ชู้

เรื่องราวตัวละครซึ่งนำมาจาก “นับหนึ่งใจธาม” ก็คืออากตตน์(กิด) ของนับหนึ่งนั่นเอง นักอ่านหน้าใหม่ที่ยังไม่เคยอ่านนับหนึ่งใจธาม ไม่ต้องตกใจไปนะคะเพราะเนื้อเรื่องสามารถอ่านแยกได้

ใครคนหนึ่งกำลังจะใช้ “ความรัก” ที่เขาไม่เคยเชื่อว่ามีอยู่จริง เยียวยาบาดแผลหัวใจที่มันอ้างว้าง ของผู้หญิงตัวเล็กน่าสงสารที่ใครๆ บอกว่าเธอเป็นเพียงเศษสวะไร้ค่า

หลานรับฝากที่เข้ามาอยู่ในความดูแลชั่วคราว ทำให้คุณอาหนุ่มต้องรับมือกับความหวั่นไหวที่เกิดขึ้นในหัวใจ แรกๆ เขาหลบเลี่ยงแต่สุดท้ายพ่ายแพ้ให้ความน่ารักของเธอ จนต้องอ้อนวอนขอให้เธอรับฝากหัวใจของเขาแทน...

“ถ้าไม่หยุดพี่ตอนนี้ ฝนจะไม่มีโอกาสหยุดจนกว่าพี่จะเข้าไปอยู่ในตัวฝน...” “พี่ปริ้นซ์...” คำพูดที่ไม่เคยได้ยินทำหญิงสาวหายใจหอบถี่ หลุดเสียงครางออกไปด้วยความวาบหวิว เส้นขนทุกเส้นพร้อมใจกันลุกเกรียว

นิยายขนาดสั้น ในแบบโคแก่หญ้าอ่อน เรื่องราวเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงเมืองเหนือผู้ใช้ชีวิตผ่านร้อนหนาวมาจนอายุสี่สิบหก แต่ยังไม่มีครอบครัวจนต้้องหาจากลูกหนี้ของตัวเอง กระทั่งได้สาวน้อยวัยอ่อนมาแบบไม่เต็มใจ

วีรดาถือโอกาสใช้รางวัลที่บริษัทมอบให้เปลี่ยนเป็นวันลาพักร้อนเพื่อหลบไปตั้งหลักรักษาอาการบาดเจ็บทางใจ...ในที่ที่หญิงสาวไม่รู้จักใคร...และไม่มีใครรู้จักเธอ...วีรดาได้พบใครคนหนึ่งที่เข้ามาเยียวยาจิตใจ

มันเกิดขึ้นได้ยังไง บ้าไปแล้ว ไม่ใช่แค่บ้าแต่มันโคตรบ้า ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าครั้งแรกของเธอจะเกิดขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้เลยว่าเกิดขึ้นตอนไหน ยังไง...ที่สำคัญจำไม่ได้เลยว่ามันดีไหม!

“ธัญญ์’รัก” หรือ รักของธัญญ์ เป็นเรื่องราวบุตรชายของป๋าธามจาก “นับหนึ่งใจธาม” ชายหนุ่มต้องก้าวเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงขององค์กรในฐานะบุตรชายบุญธรรมของสามีใหม่มารดาผู้ให้กำเนิด

“เกิดอะไรขึ้น! ที่ไหนเนี่ย!” พิมพ์รักษ์พึมพำกับตัวเอง อกใจสั่นไหวแต่พยายามรวบรวมสติลนลานคลานเข่าพุ่งตัวไปยังหน้าต่างสองบานที่เปิดอ้าออกกว้าง กลิ่นทะเล ไอแดด และเสียงคลื่นสาดกระทบฝั่งทำให้นึกย้อนกลับไป

อาการเสียเซลฟ์กระแทกกึกเข้ากลางอกจนรู้สึกจุก ความมั่นใจในตัวเองที่มีล้นปรี่มาตลอดชีวิตถูกสั่นคลอนจากหญิงสาวแสนธรรมดาคนนี้ โคลด์ สเตนาร์ท ถูกมองข้ามทั้งที่เขายืนเด่นเป็นสง่าอยู่บนเวที...

หล่อนจะไม่ยอมเอาศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงเป็นเครื่องสังเวยความใคร่ของผู้ชายให้ใครต่อใครตราหน้าและดูถูกเหยียดหยันเป็นแน่ แต่ทว่า...บารมีและอิทธิพลของนายลักษณ์ คือสิ่งจำเป็นบีบให้ต้องอยู่

คาร์ลอสยิ่งได้ฟังเขายิ่งออกอาการหน้าร้อน คำก็แก่! สองคำก็พ่อ!...อายุ 30 ดนุดายังเรียกว่าพ่อ และ 38 อย่างเขาเธอมิเรียก “ลุง” เลยหรือ...

นัชชาไม่รู้เลยว่าการเดินออกจากกรงอันแสนคุ้นเคยมาตลอดชีวิตครั้งนี้ เธอต้องพบเจอกับเรื่องราวอันแสนยุ่งยาก หนักหน่วง...และเร่าร้อนเกินต้านจากประสบการณ์อันเดียงสา

"ภาพรัก...ฌายิน" ชื่อภาพชุดเลอค่าของช่างภาพมือหนีึ่ง จะถูกนำออกแสดงได้หรือไม่...นั่นคือปัญหาใหญ่สำหรับผู้เป็นเจ้าของผลงานฌายินจะทำใจได้ไหมกับสายตานับร้อยที่จะใช้โลมเลียความสวยงาม..ของเขา

ท่ามกลางชีวิตที่แสนสงบสุขของสาวบ้านป่าตัวเล็กคนหนึ่ง กำลังจะเปลี่ยนไปอย่างไม่มีทางหวนกลับมาเป็นแบบเดิมได้อีก เมื่อวันหนึ่งเสียงประหลาดฉุกกระชากความอยากรู้อยากเห็นให้เธอเดินตามเข้าไปอย่างไม่หวั่นเกรง

หนึ่งเด็กสาวที่เพิ่งก้าวพ้นรั้วมอปลายมาได้ไม่นาน บวกกับความเป็นคนมองโลกในแง่ดีและมีน้ำใจชอบช่วยเหลือคนอื่น เธอผู้ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนที่ไม่มีใครอยากคบ!