- 2
- 200
- 0
- 0 (0)
...ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมานั้น มันมืดมนและหลั่งรินเหมือนสายน้ำตาของเขาและเธอ เวลานี้เขาไม่แน่ใจนัก ว่าระหว่างเธอกับเขาใครกันแน่ที่ตัวเขาควรจะสงสาร...
...ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมานั้น มันมืดมนและหลั่งรินเหมือนสายน้ำตาของเขาและเธอ เวลานี้เขาไม่แน่ใจนัก ว่าระหว่างเธอกับเขาใครกันแน่ที่ตัวเขาควรจะสงสาร...
...ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมานั้น มันมืดมนและหลั่งรินเหมือนสายน้ำตาของเขาและเธอ เวลานี้เขาไม่แน่ใจนัก ว่าระหว่างเธอกับเขาใครกันแน่ที่ตัวเขาควรจะสงสาร...

จริงอย่างที่อาจารย์ศักดาพูดอยู่เสมอๆว่า'การแปรเปลี่ยนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต' มันจริงอย่างนั้นทุกอย่าง ไม่เว้นแม้กระทั่งใจคน 'พี่ไม่โทษเธอหรอกพิมพร 
