รักยิ้ม :)

รำเพยแอบรักขุนมนต์ตั้งแต่เริ่มแตกสาว แต่ความต่างชนชั้นทำให้นางได้แต่เจียมตัว กระทั่งโชคชะตานำทั้งสองมาพบกันในฐานะ 'ผัวแม่นาย' และ 'ทาส' นางบ่าวผู้อ่อนไหว จึงไม่อาจหักห้ามความพิศวาสได้

You may hold my hand for a while, but you hold my heart forever. ถึงเธอจะกุมมือฉันแค่เวลาสั้นๆ แต่เธอจะกุมหัวใจของฉันตลอดไป

ถ้าสุดท้ายนายยังตัดใจจากเธอไม่ได้ รับรู้ไว้ด้วย... ฉันทำดีที่สุดแล้ว

ฉันฆ่าตัวตาย และพอเข้าสู่ปรโลก ก็กลับมีแก่นดวงวิญญานของ ไดอาน่า เทพีผู้สาปสูญ ฉันเลยถูกพามาที่วิหารแห่งจันทรา ใช้ชีวิตหลังความตายซึ่งเต็มไปด้วยหน้าที่ พร้อมการอยู่ร่วมกับเทพจอมประสาท ท่านเซอุส :(