“ฉันรู้ว่า…ไม่ได้รักฉัน แต่…ช่วยใจดีกับลูกหน่อยได้มั้ย” “ขอโทษที่ทำให้ไม่ได้ มันไม่ใช่ลูกฉันด้วยซ้ำ”

คิดว่าหลังจากเลิกกันไปแล้วจะได้ดีกว่านี้ซะอีก ที่แท้ก็มีได้แค่ผัวขี้ยาแบบมันเองเหรอ

“คิดว่าแค่ร่างกายของเธอมันจะมีค่าพอกับหนี้ 10 ล้านอย่างนั้นเหรอ?! ... กินยาคุมให้ดีอย่าปล่อยให้ตั้งท้องเด็ดขาด ฉันไม่ต้องการให้มีเด็กที่เกิดมาจากเลือดเนื้อของคนอย่างเธอ”

เรื่องราวของแม่เลี้ยงลันตาเจ้าของไร่เพียงรักที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดและงานแต่งเพื่อรักษาหน้า กับสัญญาจ้าง 2 ปี ระหว่างเธอกับปกป้องเกย์(ปลอม?)ผู้ที่กำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน

เคยมีสักครั้งไหมที่พี่ปีจะมองไหมเป็นแค่ม่านไหมคนนี้…ไม่มีเงาซ้อนของใคร?!

คุณแม่ของฉันจ้างเธอเท่าไร ฉันจะให้เธอมากกว่าเป็นสองเท่า เซนใบหย่าแล้วออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ซะ