เขายอมสละซึ่งหนทางแห่งโลกุตระที่เพียรภาวนา เพียงแค่สบตาเดียว...// ราหุลัง ชาตัง พันธนัง ชาตัง บ่วงเกิดขึ้นแล้ว พันธนาการได้เกิดขึ้นแก่ใจเราแล้ว

อุตส่าห์เฝ้ามองนวลเจ้ามาตั้งแต่ยังเล็ก ครั้งเห็นโตเป็นสาวแล้ว เขาจะไม่รีบเด็ดมาดอมดม 'ซักหนสองหนได้อย่างไร!?'

ใครๆต่างบอกว่าทูลกระหม่อมกลางเป็นสุภาพบุรุษผู้เที่ยงธรรม! แล้วที่พูดหลอกล่อจนท่านหญิงพลัดภพอย่างเธอต้องยอมถวายตัวให้อย่าง 'นับครั้งไม่ถ้วน' เล่า! แบบนี้ยังจะเรียกว่าเป็นสุภาพบุรุษอยู่อีกรึไง!!

ในเมื่อเราแต่งงานกันแล้วงั้นพระองค์ก็ช่วยฝืนพระทัยมีอะไรกันซักครั้งเถอะ หลังจากนั้นจะย็นชาใส่ จะแกล้งอีกก็ช่าง // เอกบุรุษมองธอด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาดูเบื่อหน่ายเธออย่างที่สุด งั้นเธอก็ไปรอฉันที่เตียง

ครอบครัวตระกูลกู้ไม่มีลูกชาย มีเพียงลูกสาวสี่คน คนในหมู่บ้านตั้งมากมายต่างเฝ้ารอที่จะหัวเราะเยาะเย้ยพวกเขา ทว่าพวกเขารอแล้วรอเล่า ลูกสาวทั้งสี่คนของตระกูลกู้ต่างก็มีอนาคตรุ่งโรจน์ขึ้นเรื่อยๆ?!