Pokemon))

[ติ๊ง! โฮสต์กำลังจะเผชิญกับการตกตายทางสังคม ระบบพิชิตเทพธิดาเริ่มทำงาน!] เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่ว่าผมเพิ่งถูกจับได้ว่ากำลังช่วยตัวเองกับ กกน น้องเมียอยู่หรอกเหรอ แล้วไหงผมย้อนเวลากลับมาได้เนี้ย?

ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับฉายา 'ผู้เชี่ยวชาญด้านกามารมณ์': เข้าถึงทุกท่วงท่าและจังหวะแห่งรัก ขณะนี้ท่านได้รับ 'ไตโลหะผสมไทเทเนียม' สามารถแข็งตัวและหลั่งน้ำกามได้ไม่จำกัดครั้ง....

ถ้าความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด แต่เป็นจุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่ที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วหล้า คุณจะเลือกใช้ชีวิตยังไง? วิลต้องเวียนว่ายตายเกิดในร่างโปเกมอนหลากหลายสายพันธุ์ และทุกชีวิตที่จบไป เขาได้รับอะไร

หากหนทางสู่ความเป็นเซียนคือการบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบาก ทางสายมารของผมก็คือการเดินข้ามผ่านซากศพของตัวเองนับหมื่นครั้ง!

ผมเป็นลูกชายของซากากิ บอสใหญ่ผู้น่าเกรงขามแห่งแก๊งร็อกเก็ต ผมเดินทางไปทุกภูมิภาคพร้อมกวาดโปเกมอนในตำนานทุกตัว แต่ใครจะไปรู้ละว่าพวกโปเกมอนในตำนานมันจะ...ตลกได้ขนาดนี้!

นี่คือปีที่สิบแล้วนับตั้งแต่การเริ่มต้นของ 《มหันตภัยความหนาวสุดขั้ว》 เมื่อสิบปีก่อน เกมเอาชีวิตรอดนี้ได้จุติลงมาอย่างกะทันหัน ปกคลุมโลกทั้งใบด้วยชั้นน้ำแข็งภายในเวลาเพียงเดือนเดียว

หากคุณต้องย้อนเวลากลับไปในอดีตเมื่อหนึ่งพันปีก่อน ท่ามกลางยุคสมัยอันมืดมนที่ผู้คนต่างหวาดกลัวและเรียกขานเหล่าโปเกมอนว่า 'สัตว์อสูรมายา' คุณจะทำอย่างไร

ยูเอะ วู ได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในโลกแห่งเกมการ์ดชื่อดังอย่าง Yu-Gi-Oh และยังเป็นในยุคแรกเริ่มที่ มุโตะ ยูกิ ยังไม่ได้เป็น จ้าวแห่งเกมการ์ด ดูเอลลิสต์ King!

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นในโลกโปเกมอน นาโอกิก็ได้ฟาร์มเก่า ๆ หนึ่งผืนเป็นมรดก เขาเริ่มใช้ชีวิตเรียบง่ายท่ามกลางโปเกมอนขนฟู เริ่มต้นจากศูนย์ ปลูกผัก ทำอาหาร สะสมรอยยิ้ม และสร้างบ้านหลังใหม่ของหัวใจขึ้นมา

จากฟาร์มเงียบ ๆ สู่ที่พักพิงอุ่นใจ ท่ามกลางเพื่อนขนฟูมากมาย และครัวเล็ก ๆ ที่หอมอวล อาโออิ เริ่มชีวิตเรียบง่าย เก็บเกี่ยวรอยยิ้มแทนเหรียญรางวัล แล้วสร้างที่ที่เรียกว่า บ้านที่ทำให้โปเกมอนยิ้มได้

ใครจะไปคิดล่ะว่าการรับมรดกสวนสัตว์ที่เกือบจะร้างจะทำให้ได้พบกับความน่ารักที่คาดไม่ถึงขนาดนี้

วู่หยานไปโผล่ต่างโลก ท่ามกลางป่าไม้ที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด เขาจะเอาตัวรอดยังไงไปกับระบบพลังอนิเมะ?

คุณจะทำยังไงถ้าดวงดาวของคุณหายสาบสูญไปหลังจากงีบหลับเพียงตื่นเดียว?

ภารกิจสุดป่วนของข้าราชการแมวส้มในแดนคุมขัง เมื่อเหล่าชายฉกรรจ์ร่างกำยำต้องยอมสยบแทบอุ้งเท้านุ่มนิ่ม งานนี้ไม่มีคำว่านักโทษหน้าโหด มีแต่คำว่าทาสแมวผู้ซื่อสัตย์เท่านั้น