Rossaraniyay

ผมไม่ใช่ผู้ชายที่อ่อนโยนเสมอไป บางครั้งก็ไม่เบาเลย ผมชอบตรึง ชอบท้าทาย ชอบเห็นคุณหมดแรงต่อหน้าผม

เจนิตาเติบโตในวงการมาเฟียจึงรู้ว่ามันโสมมยังไง เธอตั้งปณิธานว่าจะไม่เอาผู้ชายจากแวดวงนี้ทำผัวเด็ดขาด แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อผัวคนแรกของเธอดันเป็นมาเฟียตัวท็อปแห่งลาสเวกัส

“ผมไม่อยากแย่งพี่จากใคร แต่อยากให้พี่รู้ว่าผมเลือกคืนนั้นและเลือกพี่ ผมไม่รู้ว่าพี่จะเรียกมันว่าอะไร แต่สำหรับผม…คืนนั้นคือคืนของเรา”

เวลาอาจเยียวยาจิตใจคนอกหักแต่ไม่ใช่สำหรับ ‘ภาวัชร’ รอยยิ้มแสนสวยและความเหลือร้ายของ 'ไลลาลิณ’ ยังคงสลักลึกอยู่ในความทรงจำของเขา เพื่อให้ได้เธอมาอยู่บนเตียงต่อให้ต้องใช้ทั้งชีวิตเป็นเดิมพันเขาก็ยอม

“พี่รู้ว่าเบ๊บมีค่าแค่ไหนก็เพราะพี่รักเบ๊บ...” เงิน บริษัท สิ่งนอกกายทั้งหมดเทียบไม่ได้แม้แต่ส่วนเสี้ยวของดารีญา “...รักมาก มากกว่าชีวิตของพี่”

เขาหล่อระดับคนค่อนโลกชิดซ้าย เขาอ่อยชนิดคนเจ้าชู้ชิดขวา "เรียกพี่แทนได้ไหม" โอ้ย ขนาดอ้อนยังหื่นกามเลย เธอต้องสวดมนต์กี่จบถึงอยู่ใกล้เขาแล้วไม่ร้อนล่ะเนี่ย ฝ้ายเอ้ย

เพราะความรักของหรัณย์ที่มีต่ออนิสาไม่มีวันสิ้นสุด

“มีวิธีที่จะทำให้คุณเปลี่ยนใจจากฉันไหมคะ คือฉันอยากให้เราอยู่กันแบบสันติจนกว่าจะบรรลุเป้าหมายด้วยกันทั้งสองฝ่าย” “ก็มีนะ” “อะไรเหรอคะ” “เป็นเด็กของผมสิ” "โอเคค่ะ ปิดดีล เราจะทะเลาะกันให้ตายไปข้างหนึ่ง

ทำนายคู่ครองให้เขาแม่นมาหลายคู่ ได้ฤกษ์ทำนายคู่ของตัวเองสักที

จำเธอขึ้นใจเพราะเราเป็นคนแรกของกันและกัน

เขาใจร้ายได้ทุกอย่างเพื่อจะได้ครอบครองเธอ

(แท่นที่หมายถึงตำแหน่งซึ่งได้รับการยกย่อง และ...เตียง) เขา...รุกแรงแหกโค้ง เขา...รุนแรงเร่าร้อน เธอ...ไม่เคยเป็นแฟนเขา แต่ข้ามสเต็ปขึ้นแท่นเป็นภรรยาเลย

“มิ้มเอ๊ย เราเป็นผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย แต่งเถอะนะ เกิดพลาดท้องขึ้นมาจะทำอย่างไร ย่าไม่อยากให้เหลนไม่มีพ่อ ไม่มีการป้องกันแบบไหนร้อยเปอร์เซ็นหรอก มีเซ็กซ์ก็มีเด็กได้ หลานคงรู้”

คินน์พลาดมีอะไรกับศิษย์ของตัวเอง แถมพ่อของเธอก็ยังเป็นศาสตราจารย์ปลุกปั้นเขา เรื่องยุ่งๆ วุ่นขึ้นไปอีกเมื่อนีรนาราบอกว่า ‘อาจารย์คะ หนูท้อง’

ต่อกรกับผมไม่ง่าย ระวังจะติดอยู่ในกระดานที่แนนเขย่าเอง

มีเธอคนเดียว จำเธอขึ้นใจ เพราะเราเป็นคนแรกของกันและกัน เรื่องราวของพนัชกรและดลวัตร

เจอกันครั้งแรกเธอถูกใจหน้าตาหล่อเหลากับมาดคูลๆ ของเขา เจอกันครั้งที่สองเธอรุกจีบก่อนแต่เขาพร่ำปฏิเสธว่า…ไม่เอา ไม่เอา ตามจีบตามหยอดอยู่เป็นปีจนเมื่อถึงวันที่พร้อมเขาก็ไม่ปฏิเสธเธออีกต่อไป

ตราบเรายังรักกัน ตราบฉันยังเคียงข้างเธอ "เคียงข้างกันมาตั้งแต่เล็ก...ก็ขออยู่ตรงนี้ตลอดไป"

เมื่อหมอไม่ว่างตามหารัก เธอเลยต้องเข้าหาหมอเสียเอง