- 0
- 90
- 0
- 0 (0)
"ไหมคำเอ้ย เห้อสูจือคำเว้า เหง้าแท้แนภูไท เอ็ดผ้าไหมลายครามงามแท้แต่งเอ้ เห้อสูต่ำโตซิ่น ตีนมัน กับผองหัว อย่าสุไลละถิ่มเห้อสูญสิ้นปาวด๋าย" สิ้นสุดคำพูดที่เเสนจะเรียบง่ายของยายเฒ่า ลมหายใจเหือกสุดท้ายก็ขาดสะบั้นคล้ายการกระตุกเชือกที่มัดด้วยปมพอหลวมๆ
