เมื่อนาทีชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้ายดรุณีน้อยจึงโดดลงหน้าผาจมดิ่งลงสู่สายธารและถูกพัดพาไปยังจุดเริ่มต้นของโชคชะตา การต่อสู้ การนองเลือด การสูญเสีย การแย่งชิง ศึกสงคราม การแต่งงาน และความรัก

ระยางสีดำสนิทแผ่กระจายออกมาจากร่างสมส่วน พุ่งเข้าพันธนาการฝ่ายตรงข้าม ระยางนั้นคืบคลานเข้าครอบคลุมทุกส่วนของร่างกายยกเว้นศรีษะของอีกคนพร้อมกับรัดแน่นเพ่อไม่ให้ดิ้นหลุดไปได้

ดรุณีน้อยในวันวานที่น่าอดสู บัดนี้กลับเติบใหญ่มารานรอนพญายักษ์ผู้เป็นบิดา

" อะไรกันๆจ้องผมปานจะกลืนกินหรือว่าหลงเสน่ย์ผมเหรอ? " " พวกนายอย่าสบประมาทผมดีกว่านะครับ อันดับหนึ่งอาจจะเป็นผมก็ได้นะ " " นี่ๆ หลงเสน่ย์ผมแล้วล่ะสิ ถึงหวงผมขนาดนั้นอ่ะแต่โทษนะเราเป็นอะไรกันอ่ะ?"