หากคุณกำลังตามหานิยายอารมณ์ดีที่ไม่มีสาระใดใด ยินดีด้วย! คุณมาถูกทางแล้ว ก่อนจะไปที่ตอนแรก เตรียมรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของคุณให้พร้อม ทำใจให้สบาย ลืมเรื่องเครียดๆ แล้วมาร่วมฝ่าฟันโลกนี้ไปด้วยกันเถอะ!

“ดูเหมือนฝนจะตกไม่หยุดเลย” ชายหนุ่มพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของคนตัวเล็กอย่างอ้อนๆ “งั้นเราก็อย่าเพิ่งหยุดแค่นี้เลยนะ...”

ถ้ามัวแต่ให้อภัย แล้วเมื่อไหร่จะได้แก้แค้นล่ะ!

“คุณจะชอบฉันได้ยังไง เราต่างกันขนาดนี้” “ผมไม่เห็นว่าเราจะต่างกันตรงไหน ชอบก็คือชอบ และหัวใจของผมก็บอกว่าชอบคุณ” หมอคะ ถ้าจะรุกกันขนาดนี้ ถ้าหัวใจวายขึ้นมา เม้าท์ทูเม้าท์ให้ด้วยนะ!

“ดาริกา” ประสบอุบัติเหตุจนวิญญาณหลุดออกจากร่างชั่วคราว ทางเดียวที่เธอจะกลับเข้าร่างได้ คือการร่วมมือกับ "จิณณทัต" ยมทูตแผนกความปรารถนาสุดท้าย ช่วยทำให้เรื่องที่ยังค้างคาใจของเหล่าวิญญาณกลายเป็นจริง

‘ได้ยินว่าเวลาจูบ ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนเอนดอร์ฟิน ซึ่งเป็นฮอร์โมนแห่งความสุข แล้วก็ยังช่วยลดระดับฮอร์โมนคอร์ติซอล ที่เป็นฮอร์โมนแห่งความเครียดด้วย...อยากลองคลายเครียดด้วยวิธีนี้ไหมครับ"

มือบางกำเสื้อของอีกฝ่ายแน่น รสจูบรัญจวนทำให้ความคิดของเธอล่องลอยไม่เป็นตัวของตัวเอง มือเล็กเลื่อนไปขยุ้มเส้นผมหนานุ่มตามจังหวะการรุกรานของเขา ดื่มด่ำกับจูบลึกซึ้งอ่อนหวานที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต..

“คุณเหมือนโพรเทีย...” “โพรเทีย?” “ความหมายของดอกโพรเทียคือความแตกต่าง ไม่เหมือนใคร...แม้จะอยู่รายล้อมด้วยผู้คนมากมาย แต่สายตาของฉันก็มองเห็นแค่คุณ...”