ฉันเป็นเพียงลมที่เบาหวิว พัดผ่านผิวกายแล้วก็ปลิวหายไป มิได้สำคัญอันใด ที่จะให้เธอเหลียวมอง ขอเพียงได้กอดตระกองยามหมองเศร้า แบ่งบรรเทายามทุกข์ตรม ยามขื่นขมจมน้ำตา สุดแรงปรารถนาดี กว่าชีวีจะร้างจร"