แม้จะรู้ว่าต้นงิ้วมันมีหนาม แต่ดอกงิ้วก็แสนจะงามหลาย จนผู้คนหลงปีนตะเกียกตะกาย ขอเพียงได้ละลิ่วลมชมดอกงาม ใจเอยใจใยหวั่นพรั่นเพียงนี้ ยังอยู่ดีหรือไรเล่าศีลสา โอ้ดวงใจใยหวั่นไหวทุกเวลา ที่เจ้ามาคลอเคล้าหยอกเย้ากาย

อ้ายบ่แม่นผาแดง อ้ายบ่มีมนต์แต่งไปอ้อนเจ้าไอ่คำ

ด้วยคุณค่าคำว่าความเหมาะสม ค่านิยมขีดแบ่งเส้นทางฝัน ให้สองเราไกลห่างร้างลากัน ไม่มีแม้สิทธิ์ฝันปันหัวใจ แม้จะแค่เอื้อมมือไปหาเจ้า พี่ก็แสนร้อนเร่าในคำหมาย คร่าชีวาปลิดชีวิตคิดทำลาย ได้แต่เฝ้าอาลัยแม้ใกล้กัน …แม่หม้ายสู้ชีวิต…

เค้ากันว่าผู้ที่ได้ดื่มน้ำอมฤต(อะมะริด)หรือน้ำทิพย์จะเป็นอมตะหรือคงความเยาว์วัยแห่งรูปร่างไว้ชั่วกัลป์ บ้างก็ว่าสามารถชุบชีวิตหรือสร้างชีวิตใหม่ได้คุณเชื่อหรือไม่?

ฉันผิดด้วยเหรอที่ฉันแค่ขึ้นรถเมย์ผิดสายสุดท้ายฉันก็ต้องลงทั้งที่ยังไม่ถึงปลายทาง และถ้าฉันจะขึ้นรถสายใหม่เพื่อไปให้ถึงปลายทางฉันผิดมากเลยหรือไงแค่รถสายใหม่นั้นมีแม่ย่านางที่เหมือนเป็นเจ้าที่แรงแต่ฉันจะขึ้นใครก็ห้ามไม่ได้หรอก

“ถ้าเขาว่ากินเด็กแล้วเป็นอมตะ กินดูก็ได้วะถ้าความอมตะมันไม่มีอยู่จริงจะคายทิ้งเมื่อไหร่ก็ยังได้” พัชราคิดพรางเดินเข้าไปในห้องอย่างใจสั่นระรัวยิ่งกว่าความกลัวตอนเดินเข้าไปในบ้านผีสิงห์