paperrose

เขาและเธอเริ่มต้นด้วยความรัก แต่จู่ๆเธอหายไปโดยไม่มีคำร่ำลา สามปีที่เขาเฝ้าตามหา ถามหา เพราะหัวใจ...ยังคงรอคอยคำตอบ แต่ใครจะรู้เล่า การจากไปของเธอคือ...ความรัก แต่การอยู่ของเขา...คือความทรมาน

เขาแต่งงานเพราะถูกบังคับ เธอแต่งงานเพราะความรัก เมื่อรักแรกของเขากลับมา เขาเป็นฝ่ายขอหย่า ไม่ว่าเธอจะรักเขามากเพียงใด แต่เธอยินดีปล่อยเขาไป “หลังหย่า ยี่หวาจะหาคนที่ดีกว่าคุณ หล่อกว่าคุณเป็นร้อยเท่า

พระราม วิศวะหนุ่มหล่อ ผู้มีปากเป็นอาวุธ ดื้อรั้นเหมือนหินผา เมื่อเขาต้องมาคุมงาน โรงแรมของคุณหนูคนสวย ฝ่ายหนึ่งเข้มในมาตรฐานงานวิศวกรรม อีกฝ่ายเอาแต่ใจขั้นสุด ความบันเทิงจึงเกิดขึ้น ใครจะยอมใคร?

"จนคืนที่พลุสวยงามเต็มท้องฟ้า ฉันเฝ้ามองพลุนั้น..ด้วยหัวใจที่แหลกสลายไม่มีชิ้นดี แหละนั่นคือวันที่ฉันยอมแพ้โดยสิ้นเชิง” ร่างสูงทรุดลงกับพื้น ดวงตาแดงกล่ำ หัวใจที่เคยแข็งแกร่ง เจ็บช้ำจนถึงขีดสุด

เขา...เกลียดเธอเข้ากระดูกดำ “ผู้หญิงเจ้าเล่ห์ เพทุบาย" เขาขอเธอหย่า “เมื่อหัวใจโดนเหยียบย่ำ ฉันขอกลับมาเอาคืน!” แต่...เมื่อเธอเปลี่ยนไป เขากลับเป็นฝ่ายไล่ตาม!...

เขาหลงรักเธอจนสุดหัวใจตั้งแต่แรกเห็น แต่เพราะความจำเป็น บางอย่าง ทำให้เขาไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกแท้จริงได้ เธอเป็นเพียงเด็กยากจนไร้โอกาส ด้วยความจำเป็น จึงต้องมาเป็นผู้หญิงของเขา มีกำหนดสามปี

ภูนรินทร์ ชายหนุ่มคนหนึ่ง... ที่รัก สตรีอันเป็นที่รักของเขา...อย่างหมดหัวใจ แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมา คือคำบอกเลิก...ที่สิ้นเหยื่อ ขาดใย วันนี้...เขาจึงกลับมา ไม่ใช่ตามหา แต่เพื่อมาทวงแค้น

โลกของเขากับเธอต่างกันอย่างสิ้นเชิง เมื่อโลกหมุนวนให้เขามาเจอเธอ เรื่องราวความรักจึงเกิดขึ้น เขานิ่ง ข่มขู่ เอาแต่ใจ...อย่างคนที่เหนือกว่า เธอเตือนตัวเอง ว่าอย่ารักเขา... แต่หัวใจ ไม่ฟังเหตุผลเลย