วิญญาณของแบมแบมถูกส่งให้มาอยู่ในร่างของปันเจาหรงพระสนมของฮ่องเต้ในราชวงศ์ต้วนตามคำชักชวนของท่านผู้เฒ่า ไอ้เราก็คิดว่าอีกฝ่ายจะพากลับเข้าร่างของตัวเอง แต่นี่มันอะไรกัน !! // รีไรท์บทที่8ใหม่ อยากให้นักอ่านเก่าทุกท่านอ่านบทที่8 ใหม่ด้วยนะค้าา

ความจริงแล้วสาเหตุที่หวังเหวินหวางซึ่งเป็นวิญญาณดวงหนึ่งไม่ถูกจับถ่วงน้ำไปสักที ก็เพราะที่ขึ้นเขามาล้วนมีแต่พวกปลอมเปลือกทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นนักพรตเถื่อน หรือว่าหลวงจีนเก๊ สมณะตรงหน้าที่กำลังจะมอบยันต์ให้เขานี่ก็เหมือนกัน " อาตมานามหลินไจ้ฟ่าน เห็นหว่างคิ้วของประสกไม่กระจ่างใส เป็นนรลักษณ์ของผู้ที่กำลังตกอยู่ภายใต้การรบกวนของภูตผีวิญญาณ หากประสกไม่รังเกียจ ก็รับยันต์ของอาตมาไปคุ้มกันตนเองสักแผ่นแล้วกัน " หวังเหวินหวาง "..." ก็ข้านี่แหละภูตผีวิญญาณ

" ฝ่าบาทมีตัวเลือกอื่นให้กระหม่อมหรือไม่ " " ย่อมมีอยู่แล้ว...ไม่แต่งกับเราก็ไม่เป็นไร แต่เจ้าก็ไม่ได้แต่งกับผู้ใดด้วยเช่นกัน " " ... "

สกุลหลี่เซ่นไหว้ศาลเจ้าเตียนหมิงที่ร้างเพราะถูกไฟไหม้ทุกปี หลี่ปันปันปีนี้อายุครบสิบเจ็ด ถึงเวลาที่เขาต้องรับช่วงต่อ ทำหน้าที่เซ่นไหว้ผู้ที่อยู่ในสถานที่ผีสิงนั่นเองนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป !

นายท่านคนที่หกของตระกูลต้วนเจ็บป่วยกระเสาะกระแสะมาตั้งแต่เด็ก เขาอายุยี่สิบแปดปีแล้วก็ยังไม่เห็นเค้าลางว่าอาการป่วยของตัวเองจะกลับมาหายดี อีกทั้งหมอที่โรงพยาบาลไหนก็รักษาไม่หาย มีแววว่าจะอยู่ไม่ถึงอายุห้าสิบ แต่ซินแสกลับทำนายว่าเขาเป็นคนที่อายุยืนอยู่ได้เป็นร้อยปี

อยากแต่งงานมีเมีย ก็ให้ดูพ่อตัวเองเป็นตัวอย่าง