มันไม่สนุก และไม่มีทางสนุก

" เราอาจเรียนรู้โลกและตัวตนผ่านช่องทางมากมาย แต่ไม่มีบทเรียนไหนทำให้เราเติบโตได้เท่ากับบททดสอบเรื่องการพลัดพรากและการสูญเสียอีกแล้ว"

พบเจอ พลัดพราก จากลา ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคชะตาจริงหรือ? แล้วถ้าหากโชคชะตาคือเราล่ะ เราจะสามารถกำหนดทั้งหมดนั้นเองได้ไหม?

เจอคนๆหนึ่งที่ถูกใจเอามากๆ สุดท้ายฝันก็ต้องดับลงเพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว, แต่ผมดันไปรู้ว่าเขากำลังจะโดนฆ่าตกรรมโดยคนรักของเองเขานี่สิ!

ผมหลุดเข้ามาในที่ที่แม้นแสงอาทิตย์จากโลกหลังยังไม่อาจสาดส่องมายังตัวผมได้

23 + 13 = 36

"คุณปู่ก็รู้ ว่าผมกับเจษฎาไม่ชอบกัน" — นนที

หรือถูกเด็กมันหอมกันแน่หว่า..?

"ผมน่ะนะ เกลียดหน้าฝนที่สุดเลย"

24/7 11:11 = you