Vanlaponpen

โชคชะตาอาจชักพาให้เธอมาให้ภพนี้ วาสนาแต่เก่าก่อนคงบันดาลให้มาถือกำเนิดในร่างนี้ และพรหมลิขิตด้ายแดงผูกมาให้กายและใจเป็นของบุรุษผู้นี้...

ถ้าแต่งงานกับเขาเธอจะได้เงินมาชดใช้หนี้ ไม่มีดอกเบี้ย ไม่จำกัดระยะเวลาใช้คืน หากหมดหนี้สินเมื่อไรเท่ากับสิ้นสุดพันธสัญญาต่อกัน ทั้งคู่สามารถแยกไปตามทางของตนเอง

หลิวลู่อวิ๋น สตรีร้ายกาจที่ไม่ว่าใครก็รังเกียจ ยามนางฆ่าตัวตายก็ล้วนแต่มีคนยินดี แต่นางกลับรอดพ้นความตายมาได้ ทว่าใตรจะรู้ว่าพอนางฟื้นคืนชีวิตอีกครั้ง จะจำเรื่องราวหนหลังไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

“เซย์.....เราเลิกกันเถอะ” ห๊ะ!? มะ....เมื่อกี้ว่าอะไรนะ? เลิกกันงั้นหรอ? นี่....ผมฟังผิดไปรึปล่าว....เพราะถ้าเป็นอย่างงั้นจริงๆประวัติศาสตร์อันยาวนานของการที่ไม่เคยถูกใครบอกเลิกก็ต้องมาพัง