สิ่งที่ผมพลาดที่สุด ไม่ใช่การหลงรักคุณ แต่มันคือการคิดไปเองว่า คุณก็รักผมเหมือนกัน

"สวรรค์​ที่สวยงามของเจ้า ข้าเคยอยู่มาก่อน เเละข้านี้เเหละจะเป็​นคนพานรกมาไว้บนนี้เอง"

เมื่อบทลำนำขับขานจบลง ตรงหน้าเจ้าคือเจ้าของชีวิตเจ้า

แม้นไม่ได้เคียงคู่กันในชาตินี้ จะคอยพี่เคียงคู่กันในชาติใหม่ จะขอรักขอรอพี่ทุกชาติไป จะรอชาติที่เราได้ครองคู่กัน

รักกันหรอ แล้วทำไมถึงทิ้งกันไปล่ะ?

เป็นพ่อมดที่โดนพ่อไล่ออกจากคฤหาสน์มาอยู่คนเดียวก็ดีแท้ๆ ดันต้องมาดูแลเด็กอายุ 5 เดือนที่โดนทิ้ง ซ้ำยังต้องกระเตง​เด็กน้อยไปตามหาทายาทผู้สืบสายเลือดราชินีอีกต่างหาก ชีวิตข้านี้มัน...ห่วยเเตกสิ้นดี

ขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก หากขึ้นหลังมังกรล่ะ จะไม่ลงยากกว่าหรือ

ถ้าคุณ​คิดว่าคุณร้ายกว่าผม คุณคงคิดผิดเเล้วล่ะ คุณเทียร์ เพราะผมร้ายได้มากกว่าที่คุณคิดซะอีก

ใครก็ได้ครับ ช่วยมาไล่ไอ้ยมฑูต ตัวเล็กๆ หน้าขาวๆ นี่ไปที!!!