- 75
- 7.45K
- 1
- 0 (0)
“ถ้าคิดจะให้รับผิดชอบ ฉันไม่ทำหรอกนะ อย่างมากก็แค่จะรับรองบุตร ส่วนเธอ… ฉันไม่มีวันรับเป็นเมีย” มือเรียวกำแน่นกระทั่งซีดเผือด เจ็บช้ำระคนอับอายในคราวเดียวกัน “ถ้าอย่างนั้นอัญเอาเด็กออกดีมั้ย!”
“ถ้าคิดจะให้รับผิดชอบ ฉันไม่ทำหรอกนะ อย่างมากก็แค่จะรับรองบุตร ส่วนเธอ… ฉันไม่มีวันรับเป็นเมีย” มือเรียวกำแน่นกระทั่งซีดเผือด เจ็บช้ำระคนอับอายในคราวเดียวกัน “ถ้าอย่างนั้นอัญเอาเด็กออกดีมั้ย!”
Friend With benefits ที่ยอมให้เขาเริ่มต้น ‘ความรัก’ กับคนอื่น แต่เมื่อผ่านไป 4 ปี ในที่เขามี ‘คู่หมั้น’ ข้างกาย โชคชะตาก็พัดพาให้บังเอิญเจอเธออีกครั้ง พร้อมเด็กหญิงตัวน้อยที่ดูคล้ายเขาราวกับแกะ
ความรักที่จบลงเมื่อ 9 ปีย้อนกลับมาหา 'นนทภัทร' หรือหมอนนท์ ซึ่งละม้ายคล้ายกับย่อส่วนในวัย 8 ขวบ! หากความบังเอิญไม่พัดพา คุณหมอยังหนุ่มคงไม่รู้ว่าา 'มนัญชยา' อดีตคนรักพราก 'ลูก' ไปครองไว้เพียงคนเดียว
ความรับผิดชอบจากความผิดพลาดของพระนางอายุน้อยเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยหมาดๆ ต้องช่วยกันเลี้ยงดูลูกสาวหลบๆ ซ่อนๆ กับปมในอดีตที่ทำให้หญิงสาวไม่ยอมเปิดใจรับคนใกล้ตัว (ห่างไกลหัวใจ) อย่างพ่อของลูกสาวเสียที
พอเข้าวัยเบญจเพสแค่วันเดียวเรื่องซวยๆ ก็มาเยือนแทบทันที นักแสดงสาวแทบเป็นลมบ้านหมุนหลายตลบเมื่อพบว่าต้นเหตุที่ทำให้อาการคลื่นใส้ เวียนศีรษะทั้งที่ปกติแข็งแรงยังกับแม่ม้าเป็นเพราะตั้งท้องกับคู่จิ้น
“คุณกลัวคนอื่นจะรู้เรื่องของเราขนาดนั้นเลยเหรอ” เพียงลดาละล่ำละลัก “เรื่องเก่าๆ พูดไปก็ไม่มีประโยชน์”
รักคนที่ไม่ได้รักเราว่ายากแล้ว แต่ ‘รัก’ คนที่รู้เต็มอกว่า ‘รักน้องชายใแท้ๆ' แต่กลับ ‘ต้องแต่งงานกับเรา’ นั้นยากแถมปวดใจยิ่งกว่า
เพราะสถานะ 'ผู้มีพระคุณ' และความใกล้ชิดไม่มากเกินกว่าคำว่า 'พี่ชาย' เมื่อคนที่เขาอยู่ด้วยบนเตียงกลายเป็น 'อัญชิตา' อย่างไม่ได้ตั้งใจ เธอจึงเก็บผลพวงจากคืนนั้นเอาไว้ 'เป็นความลับ'
หมดรักก็แค่หย่า แต่ทำไมเขาถึงลืมอดีตภรรยาที่คิดว่า 'หมดรัก' ไม่ได้สักที และอาการ 'เลือดขึ้นหน้า' อย่าง 'หมาหวงก้าง' ก็เริ่มทำงาน พร้อมกับใช้สัญชาตญาณจับผิดคนมีความลับในคราวเดียวกัน
โล่กำบังที่มีความรู้สึก แต่คุณไม่รู้เลยว่าภายใต้เงื่อนไขทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะ... 'รัก'
“สถานะแม่ของลูก” ที่ผูกมัดเธอไว้กับเขา… แต่กลับไม่เคยได้หัวใจ
เป็นนักศึกษาแต่ "พลาดท้อง" ก็จัดการชีวิตยากแล้ว แต่ยิ่งมีพ่อของลูกเป็นถึงซูเปอร์สตาร์ชื่อดังด้วยล่ะ...?
ลูกหยุดร้องไปแล้ว คุณแม่มือใหม่ที่เพิ่งจะอยู่กับลูกตามลำพังครั้งแรกสติสัมปชัญญาเริ่มอยู่กับเนื้อกับตัว ค่อยๆ ซึมซาบเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ เขาเรียกยัยหนูว่า ‘ลูก’ และเรียกแทนตัวเองว่า ‘พ่อ!’
เธออยากหนีเขา แต่ก็หนีไม่พ้นอย่างใจ จนกระทั่งชายหนุ่มประจักษ์ต่อสายตาตัวเอง... ร่างกายของเขาชาวาบ ‘แม่ใบหม่อน! ’ เด็ก ๆ 2 คนนี้เองหรือที่เป็นลูกของบารมิตา
เขาวางเธอเป็นแม่ของลูกและเพื่อนที่ดี ทว่ากับเธอแล้วยิ่งใกล้ยิ่งหวั่นไหว ชิดใหล้แต่ห่างไกลหัวใจ
สักวัน ถ้าคุณรู้ความลับของผม คุณจะเคียงข้างกันต่อไปหรือเปล่า
ณรัลดาเข้าใจความรู้สึกของเขาที่มีต่อลูก หากเขาไม่ใจร้ายเกินไปจนตั้งใจจะพรากลูกไปคนเดียวเธอจะไม่มีทางใจร้ายกับเขาขนาดนี้
เธอพลาดตั้งท้องกับเขาตั้งแต่ยังเรียนมหาวิทยาลัย... เขาวางเธอในฐานะเพื่อนและแม่ของลูก ทว่าเธอกลับคิดไกลเกินกว่านั้น แต่ทำอย่างไรยิ่งใกล้ยิ่งถูกมองข้าม ต้องทำอย่างไรจึงจะได้ครอบครองหัวใจพ่อของลูก
เขาคิดมาตลอดว่าเธอกับตาพีทคงไม่ได้เจอกันตลอดกาล แต่ความบังเอิญหรือพรมลิขิตสักอย่างก็หมุนให้พวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันเพียงไร
คืนวันเลี้ยงรุ่นเมื่อ 5 ปีก่อน ที่กลายเป็นภาพฝันร้ายตามติดฉันนับตั้งแต่วันที่เขาผละจากไปอย่างไร้เยื้อใย
